Sukta 53

Mantra 1

तद्देवस्य सवितुर्वार्यं महद्वृणीमहे असुरस्य प्रचेतसः । छर्दिर्येन दाशुषे यच्छति त्मना तन्नो महाँ उदयान्देवो अक्तुभिः ॥

మేము సవితృదేవుని ఆ పరమ, వరణీయ, మహత్తర మహిమను—ఆ అసుర (ప్రభు) ప్రచేతసుని మహిమను—వరిస్తాము; ఆయన తన స్వీయ ఆత్మశక్తితో దాతకు (యజమానునికి) ప్రసాదించే ఆ రక్షక ఆశ్రయాన్ని. ఆ మహానీయ దేవుడు అక్తుభిః—అగ్రసరించే కాంతులతో—మాకు ఉదయించి, మా సత్త్వాన్ని జాగృతం చేయుగాక.

Mantra 2

दिवो धर्ता भुवनस्य प्रजापतिः पिशङ्गं द्रापिं प्रति मुञ्चते कविः । विचक्षणः प्रथयन्नापृणन्नुर्वजीजनत्सविता सुम्नमुक्थ्यम् ॥

దివ్యలోక ధర్త, భువనస్య ప్రజాపతి—కవి సవితా—ముందుగా పిశంగ (తామ్రవర్ణ) ఆవరణాన్ని విడిచిపెడతాడు. ఆయన విచక్షణుడు; విస్తరింపజేస్తూ నింపుతూ ‘ఉరు’ (విశాలత) ను జన్మింపజేస్తాడు; అలాగే ఆత్మ యొక్క ఉక్థ్య (స్తుతి-యోగ్య) సుమ్నం—కల్యాణ-సంపదను—సృష్టిస్తాడు.

Mantra 3

आप्रा रजांसि दिव्यानि पार्थिवा श्लोकं देवः कृणुते स्वाय धर्मणे । प्र बाहू अस्राक्सविता सवीमनि निवेशयन्प्रसुवन्नक्तुभिर्जगत् ॥

ఆయన దివ్యమైనవీ, పార్థివమైనవీ అయిన రజాంసి (ప్రాంతాలు) అన్నిటినీ నింపాడు; దేవుడు తన స్వధర్మం (ఋత-నియమం) కోసం శ్లోకం—స్పష్ట ప్రకటన—చేస్తాడు. సవితా ‘సవీమన్’ (ప్రేరణ-క్రియ) లో తన బాహువులను విస్తరించాడు; అక్తుభిః (దీప్త దశలతో) జగత్తును నివేశింపజేస్తూ, ‘ప్రసువన్’—చలింపజేసి ప్రేరేపిస్తాడు.

Mantra 4

अदाभ्यो भुवनानि प्रचाकशद्व्रतानि देवः सविताभि रक्षते । प्रास्राग्बाहू भुवनस्य प्रजाभ्यो धृतव्रतो महो अज्मस्य राजति ॥

అదాభ్య (అజేయ) దేవుడు సవితా భువనాలను ప్రకాశింపజేస్తాడు; ఋత వ్రతాలను కాపాడుతాడు. భువనంలోని ప్రజల కొరకు తన బాహువులను విస్తరించాడు; ధృతవ్రతుడై, తన మహత్తరమైన, దూరవ్యాప్త గమన మహిమలో ప్రకాశిస్తాడు.

Mantra 5

त्रिरन्तरिक्षं सविता महित्वना त्री रजांसि परिभुस्त्रीणि रोचना । तिस्रो दिवः पृथिवीस्तिस्र इन्वति त्रिभिर्व्रतैरभि नो रक्षति त्मना ॥

మహిమచేత త్రివిధ సవితా అంతరిక్షాన్ని పరివ్యాప్తం చేస్తాడు; మూడు రజాంసులను, మూడు రోచనాలను అధిపత్యంగా వహిస్తాడు. మూడు ద్యౌఃలను, మూడు పృథివులను ప్రవర్తింపజేస్తాడు; త్రివిధ వ్రతాలతో తన స్వశక్తిచే మమ్మల్ని రక్షిస్తాడు.

Mantra 6

बृहत्सुम्नः प्रसवीता निवेशनो जगतः स्थातुरुभयस्य यो वशी । स नो देवः सविता शर्म यच्छत्वस्मे क्षयाय त्रिवरूथमंहसः ॥

బృహత్సుమ్నుడైన సవితా—ప్రసవితా, నివేశనుడు—జగత్తులో చలించేదీ నిలిచేదీ అయిన ఉభయానికీ వశుడు; ఆ దేవుడు మాకు శర్మం (శాంతి/ఆశ్రయం) ప్రసాదించుగాక, మాకొరకు క్షయ (నివాసం) అనుగ్రహించుగాక—త్రివరూథం—అంహస్ (క్లేశం/పాపం) నుండి సురక్షితం.

Mantra 7

आगन्देव ऋतुभिर्वर्धतु क्षयं दधातु नः सविता सुप्रजामिषम् । स नः क्षपाभिरहभिश्च जिन्वतु प्रजावन्तं रयिमस्मे समिन्वतु ॥

దేవుడు ఋతువులతో కలిసి వచ్చి మా నివాసాన్ని వృద్ధి చేయుగాక; సవితా మా లో సుప్రజను ప్రసాదించే, పోషక శక్తిని స్థాపించుగాక. రాత్రులచేతను పగళ్లచేతను ఆయన మమ్మల్ని ప్రేరేపించి బలపరచుగాక; సంతానవంతమైన ధనం—జీవనమూ వెలుగూ నిండిన పరిపూర్ణతను—మా లో సంపూర్ణంగా నింపుగాక.