Sukta 22

Mantra 1

कुह श्रुत इन्द्रः कस्मिन्नद्य जने मित्रो न श्रूयते । ऋषीणां वा यः क्षये गुहा वा चर्कृषे गिरा ॥

ఇంద్రుడు ఎక్కడ శ్రుతుడవుతాడు—ఈ రోజు ఏ జనులలో అతడు మిత్రునివలె శ్రుతుడవుతాడు? అతడు ఋషుల గృహ-ఆశ్రయంలో ఉన్నాడా, లేక గుహా-గోపనంలో దాగి ఉన్నాడా—‘గిరా’ (వాక్కు) చేత అతడు ప్రవర్తింపబడుతున్నాడా?

Mantra 2

इह श्रुत इन्द्रो अस्मे अद्य स्तवे वज्र्यृचीषमः । मित्रो न यो जनेष्वा यशश्चक्रे असाम्या ॥

ఇక్కడే, ఇప్పుడే—ఇంద్రుడు మా అంతరంలో శ్రుతుడవుగాక; ఈ రోజు మేము వజ్రధారిని దీప్త వాక్కు యొక్క ఋచా-స్తోత్రాలతో స్తవిస్తాము. మిత్రునివలె, జనులలో యశస్సు మరియు సామ్యం (సౌహార్దం) స్థాపించువాడు, మా లోపల క్షీణించని శక్తిని నిర్మించుగాక.

Mantra 3

महो यस्पतिः शवसो असाम्या महो नृम्णस्य तूतुजिः । भर्ता वज्रस्य धृष्णोः पिता पुत्रमिव प्रियम् ॥

అతడు మహాశక్తికి అధిపతి—క్షీణించని బలానికి స్వామి; మహా ‘నృమ్ణ’ (వీర-తేజస్సు) ను ప్రేరేపించువాడు. ధృష్ట వజ్రాన్ని ధరించువాడు; తండ్రి వలె ప్రియపుత్రుని ప్రేమతో పోషించినట్లు, మా లోపల ఆత్మ-బలపు పెరుగుతున్న మహిమను పోషిస్తాడు.

Mantra 4

युजानो अश्वा वातस्य धुनी देवो देवस्य वज्रिवः । स्यन्ता पथा विरुक्मता सृजानः स्तोष्यध्वनः ॥

హే వజ్రిన్! వాయువు యొక్క ధుని (వేగం) వంటి అశ్వాలను యోగం చేసి, దేవకార్యంలో నిమగ్నమైన దేవుడై నీవు ప్రకాశమయ ప్రవాహపు పథధారలను ప్రవహింపజేస్తావు; మార్గాన్ని సృజిస్తూ, అధ్వన్ (యాత్రాపథం) అంతటా నీవే స్తుతిగా అవతరిస్తావు.

Mantra 5

त्वं त्या चिद्वातस्याश्वागा ऋज्रा त्मना वहध्यै । ययोर्देवो न मर्त्यो यन्ता नकिर्विदाय्यः ॥

నీవే ఆ వాయు-అశ్వాలతో—ఋజ్ర (నేరుగా) మరియు దీప్తంగా—నీ స్వంత ఆత్మబలంతో, మమ్మల్ని వహించుటకు వచ్చావు. వాటి యంతా (సారథి) ఏ మర్త్యుడూ కాదు; దేవుడే. వాటి గూఢ గమనాన్ని ఎవరూ పూర్తిగా తెలుసుకోలేరు.

Mantra 6

अध ग्मन्तोशना पृच्छते वां कदर्था न आ गृहम् । आ जग्मथुः पराकाद्दिवश्च ग्मश्च मर्त्यम् ॥

అప్పుడు ఉత్సుకుడైన జిజ్ఞాసువు మీ ఇద్దరినీ అడుగుతాడు—ఏ ప్రయోజనంతో మా గృహానికి వచ్చారు? మీరు దూరం నుండి వచ్చారు—దివ (ఆకాశం) నుండీ, గ్మ (గూఢ/అంతర్భూమి) నుండీ—మర్త్యక్షేత్రంలోకి.

Mantra 7

आ न इन्द्र पृक्षसेऽस्माकं ब्रह्मोद्यतम् । तत्त्वा याचामहेऽवः शुष्णं यद्धन्नमानुषम् ॥

ఓ ఇంద్రా, మా వద్దకు వచ్చి మా ఉద్ధృత బ్రహ్మ-వాక్యాన్ని బలపరచుము. అందుకోసమే మేము నీ సహాయాన్ని యాచిస్తున్నాము—మానవోన్నతికి విరోధమైన ఆ అమానుష శుష్ణుని, ఆ అంధకారాన్ని, సంహరించుము.

Mantra 8

अकर्मा दस्युरभि नो अमन्तुरन्यव्रतो अमानुषः । त्वं तस्यामित्रहन्वधर्दासस्य दम्भय ॥

నిజకర్మలేని దస్యు మాపై దాడి చేస్తాడు—అమంతు, ఇతర-వ్రతానుసారి, అమానుషుడు. ఓ అమిత్రహన్, ఆ దాసుని వధ-బలాన్ని నలిపివేయుము; అతని మాయా-బలాన్ని విరిచివేయుము.

Mantra 9

त्वं न इन्द्र शूर शूरैरुत त्वोतासो बर्हणा । पुरुत्रा ते वि पूर्तयो नवन्त क्षोणयो यथा ॥

ఓ ఇంద్ర శూరా, శూరులతో కూడి నీవే మా నాయకుడు; మరియు మేము నీ సహాయంతో రక్షింపబడువారము, ఓ బర్హణా. అనేక విధాలుగా నీ పూర్తులు విస్తరించి ప్రవహిస్తాయి, భూముల మీద విస్తార నదుల వలె.

Mantra 10

त्वं तान्वृत्रहत्ये चोदयो नॄन्कार्पाणे शूर वज्रिवः । गुहा यदी कवीनां विशां नक्षत्रशवसाम् ॥

వజ్రధారి వీరా! నీవు ఆ నరులను వృత్ర-వధకు ప్రేరేపిస్తావు—సంకట క్షణంలోనూ. ఇంకా కవుల (ఋషుల) ప్రజలు దాగుకొనినప్పుడు, వారి అంతరంలో నీవే గుహ్య బలం—నక్షత్రసమమైన ప్రకాశశక్తి—గా నిలుస్తావు.

Mantra 11

मक्षू ता त इन्द्र दानाप्नस आक्षाणे शूर वज्रिवः । यद्ध शुष्णस्य दम्भयो जातं विश्वं सयावभिः ॥

ఇంద్రా, వజ్రధారి శూరా! దానాలను పొందింపజేసే ఆ శక్తులతో త్వరగా రా—పోటీ క్షణంలో. ఎందుకంటే నీవు శుష్ణుని మాయా-బలాన్ని ఛిన్నాభిన్నం చేశావు; ఇంకా నీ సహచర-బలాలతో పుట్టిన సమస్తాన్ని రక్షణలోను ఋత-స్థితిలోను స్థాపించావు.

Mantra 12

माकुध्र्यगिन्द्र शूर वस्वीरस्मे भूवन्नभिष्टयः । वयंवयं त आसां सुम्ने स्याम वज्रिवः ॥

ఇంద్రా, శూరా! మా గతి వంకర మార్గానికి మళ్లనీయకు. సమృద్ధమైన ఆధారాలు మా లోపల కలుగుగాక. వజ్రివా, నీ ఆ శక్తుల సుమ్నం—పోషించే ఆనందం—లో మేము మళ్లీ మళ్లీ నిలిచి ఉండుగాక.

Mantra 13

अस्मे ता त इन्द्र सन्तु सत्याहिंसन्तीरुपस्पृशः । विद्याम यासां भुजो धेनूनां न वज्रिवः ॥

ఓ ఇంద్రా! నీ ఆ (ఆధారాలు/సహాయాలు) మా లో ఉండుగాక—సత్యమైనవి, అహింసకమైనవి, సమీపస్పర్శకమైనవి. ఓ వజ్రివన్! ప్రకాశమయ ధేనువుల దోహనఫలం తెలిసినట్లే, వాటి అనుభవం మరియు వినియోగం మాకు తెలిసుగాక.

Mantra 14

अहस्ता यदपदी वर्धत क्षाः शचीभिर्वेद्यानाम् । शुष्णं परि प्रदक्षिणिद्विश्वायवे नि शिश्नथः ॥

చేతుల్లేక, పాదాల్లేక ఉన్నట్లుగా, వేద్యులు/జ్ఞాతుల మధ్య శచీ-శక్తులతో భూమి క్షేత్రాలు వృద్ధి చెందినప్పుడు—నీవు శుష్ణుణ్ని చుట్టుముట్టావు; విశ్వజీవనార్థం దక్షిణావర్తంగా పరిభ్రమించి, అతనిని కింద పడేసి నుజ్జునుజ్జు చేశావు.

Mantra 15

पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मा रिषण्यो वसवान वसुः सन् । उत त्रायस्व गृणतो मघोनो महश्च रायो रेवतस्कृधी नः ॥

తాగు, నిజంగా తాగు, ఓ శూర ఇంద్రా, సోమాన్ని! వసువుల అధిపతివై, నీవే వసువై ఉండి, మాకు హాని చేయకు. అలాగే పాడుతూ నిన్ను పిలిచే మఘోనుడు (దానశీలుడు)ను రక్షించు; మా కొరకు మహత్తరమైన, కాంతిమయమైన రయి-సంపదను కలుగజేయి.