Sukta 50

Mantra 1

उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥

పైకి వారు ఆ దేవుడు—జాతవేదస్—ను ఎత్తి తీసుకెళ్తారు; కేతవః (దీప్త శక్తులు/కిరణాలు) సూర్యుణ్ని అందరి దర్శనార్థం ముందుకు మోసుకెళ్తాయి.

Mantra 2

अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः । सूराय विश्वचक्षसे ॥

రాత్రులతో నక్షత్రాలు తొలగిపోవునట్లే, ఆ తమస్-దొంగలు (అంధకార దోపిడీదారులు) దూరంగా పారిపోతారు—విశ్వచక్షు, సర్వదర్శి అయిన సూర్యుని ఎదుట.

Mantra 3

अदृश्रमस्य केतवो वि रश्मयो जनाँ अनु । भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥

ఆయన కేతువులు (ప్రకాశ-చిహ్నాలు) ప్రత్యక్షమయ్యాయి; ఆయన రశ్ములు జనులను అనుసరించి విస్తరిస్తున్నాయి, అగ్నులవలె జ్వలిస్తూ ప్రకాశిస్తున్నాయి.

Mantra 4

तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य । विश्वमा भासि रोचनम् ॥

ఓ సూర్యా, నీవు విశ్వదర్శి తరణి (దాటించువాడు); నీవు జ్యోతిష్కృత్, వెలుగును సృష్టించువాడు. నీవు సమస్త రోచనం (దీప్తిమయ లోకం) అంతటిని ప్రకాశింపజేస్తావు.

Mantra 5

प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषान् । प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे ॥

దేవానాం విశః (సభలు) వైపు, మానుషుల వైపు కూడా ముఖం తిప్పి నీవు ఉదయిస్తావు; సమస్త విశ్వం వైపు ప్రత్యఙ్‌గా ఉండి, నీవు స్వః (పరమ ప్రకాశం) దృష్టికి ప్రత్యక్షం చేస్తావు.

Mantra 6

येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ अनु । त्वं वरुण पश्यसि ॥

నీవు పావకమైన, నిర్మలమైన చక్షువుతో చలించే జనసమూహాలను అనుసరిస్తావు; అదే చక్షువుతో, హే వరుణా, నీవు దర్శిస్తావు—ఆవరణాల అవతల కూడా సమస్తం నీ దృష్టికి స్పష్టం.

Mantra 7

वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहा मिमानो अक्तुभिः । पश्यञ्जन्मानि सूर्य ॥

నీవు ద్యౌలోకమునూ రజస్‌ (అంతరిక్ష) మధ్యలోకమునూ విస్తరించి సంచరిస్తూ, రాత్రులతో కూడిన దినాలను కొలుస్తావు; హే సూర్యా, జన్మాలను దర్శిస్తూ—జ్ఞానజాగృతిని కలిగిస్తావు.

Mantra 8

सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोचिष्केशं विचक्षण ॥

ఏడు హరిత (తేజోమయ అశ్వాలు) నిన్ను రథముపై వహిస్తాయి, హే దేవ సూర్యా—జ్వాలాకేశుడా, విచక్షణుడా; అవి ప్రకాశకుని మా దృష్టిలోనికి తీసుకొస్తాయి.

Mantra 9

अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः । ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥

సూర్యుడు ఏడు శుద్ధి చేసే శక్తులను—రథానికి సూక్ష్మ సంతానంలా—యోక్తం చేశాడు. ఆ స్వయంయుక్త (స్వయు॑క్త) శక్తుల ద్వారానే అతడు ప్రయాణిస్తాడు.

Mantra 10

उद्वयं तमसस्परि ज्योतिष्पश्यन्त उत्तरम् । देवं देवत्रा सूर्यमगन्म ज्योतिरुत्तमम् ॥

చీకటిని దాటి మేము పైకి లేచాము; ఉన్నతమైన జ్యోతిని దర్శించాము. దేవుని వద్దకు, దేవలోక దిశగా, సూర్యుని వద్దకు మేము చేరాము—ఉత్తమమైన, పరమ జ్యోతి వైపు.

Mantra 11

उद्यन्नद्य मित्रमह आरोहन्नुत्तरां दिवम् । हृद्रोगं मम सूर्य हरिमाणं च नाशय ॥

ఈ రోజు ఉదయించి, హే బలవంతుడైన మిత్రా, నీవు ఉన్నతమైన దివం వైపు आरोహణం చేస్తున్నావు. హే సూర్యా, నా హృద్రోగాన్ని మరియు హరిమాణం (పసుపు నీడ/పసుపుదనం) ను నశింపజేయి.

Mantra 12

शुकेषु मे हरिमाणं रोपणाकासु दध्मसि । अथो हारिद्रवेषु मे हरिमाणं नि दध्मसि ॥

హరి (ఇంద్రా), నా హరిమాణం (పీతరోగం/పసుపు మచ్చ)ను ప్రకాశించే ‘శుక’ పక్షులలో నీవు స్థాపిస్తావు; ఆరోగ్యదాయకమైన ఔషధి-వనస్పతులలోనూ దానిని నీవు ఉంచుతావు. మరల పసుపు వర్ణముగల సత్త్వాలలోనూ నా హరిమాణాన్ని నీవు నిక్షిప్తం చేస్తావు—ఇలా ఈ దోషం దేహ-కరణం నుండి దూరమగుగాక.

Mantra 13

उदगादयमादित्यो विश्वेन सहसा सह । द्विषन्तं मह्यं रन्धयन्मो अहं द्विषते रधम् ॥

ఈ ఆదిత్యుడు తన సమస్త సహసంతో (బలంతో) ఉదయించాడు. ద్వేషించువాని శత్రు-శక్తిని అతడు నా కొరకు వశపరచుగాక; నేను ద్వేషి వశమునకు అప్పగింపబడకుండునుగాక.