Sukta 41

Mantra 1

यं रक्षन्ति प्रचेतसो वरुणो मित्रो अर्यमा । नू चित्स दभ्यते जनः ॥

దూరదర్శులైన ప్రచేతసులు—వరుణుడు, మిత్రుడు, అర్యమన్—యారిని రక్షిస్తారో, ఆ మనిషి ఇప్పటికీ ఓడిపోడు; ఋత (దివ్య నియమం) మరియు సామరస్యపు జ్యోతితో కాపాడబడినవాడు కూల్చబడడు.

Mantra 2

यं बाहुतेव पिप्रति पान्ति मर्त्यं रिषः । अरिष्टः सर्व एधते ॥

వారు బలమైన భుజాల్లా యారిని పోషించి, గాయం-హానినుంచి కాపాడుతారో—ఆ మర్త్యుడు అరిష్ట (అఖండ, అక్షత)గా అన్ని విధాల సంపూర్ణంగా వర్ధిల్లుతాడు.

Mantra 3

वि दुर्गा वि द्विषः पुरो घ्नन्ति राजान एषाम् । नयन्ति दुरिता तिरः ॥

వారు దుర్గమ మార్గాలను విశాలం చేస్తారు; మన ముందున్న శత్రు పురాలు/అడ్డంకులను కూల్చుతారు; ఈ రాజులు మన దురిత (దుఃఖ-దోష)ాలను దాటించి అవతలికి నడిపిస్తారు.

Mantra 4

सुगः पन्था अनृक्षर आदित्यास ऋतं यते । नात्रावखादो अस्ति वः ॥

హే ఆదిత్యులారా! ఋతం (సత్య-ధర్మం) అనుసరించి నడిచేవానికి మార్గం సుగమం, విరగదు. ఇక్కడ మీకు గోతీ లేదు, పతనం లేదు.

Mantra 5

यं यज्ञं नयथा नर आदित्या ऋजुना पथा । प्र वः स धीतये नशत् ॥

హే నర-ఆదిత్యులారా! మీరు ఋజు మార్గమున నడిపించే ఆ యజ్ఞం—మా ధీ (ప్రేరిత బుద్ధి) జాగరణార్థం మీవైపు ముందుకు రానుగాక.

Mantra 6

स रत्नं मर्त्यो वसु विश्वं तोकमुत त्मना । अच्छा गच्छत्यस्तृतः ॥

ఆ మర్త్యుడు తన స్వీయ ఆత్మబలంలోని ఋజు శక్తితో రత్నాన్ని—సర్వ వసువులను, అలాగే సంతాన-వృద్ధిని—సాధిస్తాడు; అతడు దానివైపు నేరుగా సాగుతాడు, మళ్లించబడడు.

Mantra 7

कथा राधाम सखायः स्तोमं मित्रस्यार्यम्णः । महि प्सरो वरुणस्य ॥

ఓ సఖులారా! మిత్రుడు, అర్యమన్‌ల కొరకు స్తోత్రాన్ని మనం యథావిధిగా ఎలా నిర్మించాలి? వరుణుని ఆ మహత్తర ప్రేరణను ఎలా వర్ణించాలి?

Mantra 8

मा वो घ्नन्तं मा शपन्तं प्रति वोचे देवयन्तम् । सुम्नैरिद्व आ विवासे ॥

మీ పట్ల హతమార్చే మాటతో నేను ప్రతివచనం చెప్పకూడదు; శపించే మాటతోనూ కాదు. దేవుని కోరువాడనై, మీ ‘సుమ్న’—అనుగ్రహం, మంగళం, సౌహార్దం—తోనే మీ సమీపానికి వస్తాను.

Mantra 9

चतुरश्चिद्ददमानाद्बिभीयादा निधातोः । न दुरुक्ताय स्पृहयेत् ॥

ఎక్కువగా ఇచ్చేవాడినుంచికూడా, రహస్యంగా హానిని స్థాపించేవాడిని భయపడాలి; అలాగే దుర్వాక్యం—కఠినమైన, అమంగళమైన మాట—దానిని కోరరాదు.