कुम्भकर्णवधः
The Slaying of Kumbhakarna
स शूलमासाद्यतटित्प्रकाशंगिरिर्यथाप्रज्वलिताग्रशृङ्गम् ।बाह्वन्तरेमारुतिमाजघानगुहोऽचलंक्रौञ्चमिवोग्रशक्त्या ।।।।
sa śūlam āsādya taḍit-prakāśaṃ girir yathā prajvalitāgra-śṛṅgam |
bāhv-antare mārutim ājaghāna guho 'calaṃ krauñcam ivogra-śaktyā ||
మెరుపువలె ప్రకాశించే, జ్వలిత శిఖరముగల పర్వతంలా కనిపించే శూలాన్ని పట్టుకొని, అతడు ఉగ్రశక్తితో మారుతిని భుజమధ్యమున (వక్షస్థలమున) కొట్టెను—గుహుడు క్రౌంచ పర్వతాన్ని ప్రబల బలంతో తాకినట్లుగా।
Kumbhakarna ,who was like a mountain blazing like fire, pierced at Maruti's chest with his pike shining like lightning just as Guha struck at Krauncha mountain.
Dharma is tested under suffering: even when struck down, the righteous side must maintain resolve and discipline rather than collapse into despair.
Kumbhakarṇa counterattacks, driving a lightning-bright spear into Hanūmān’s chest area.
Hanūmān’s kṣānti and dhairya (endurance and steadiness) are set up—his capacity to withstand injury for a higher cause.