Shloka 59
प्रपन्नोदीर्घमध्वानंराजन्नद्यसुदुर्गमम् ।।।।नयमामपिदुःखार्तां न वर्तिष्येत्वयाविना ।
prapanno dīrgham adhvānaṃ rājann adya sudurgamam | naya mām api duḥkhārtāṃ na vartiṣye tvayā vinā ||
హే రాజా, నేడు మీరు అత్యంత దుర్గమమైన దీర్ఘ మార్గాన్ని ఆశ్రయించి బయలుదేరారు. దుఃఖార్తురాలైన నన్ను కూడా నడిపించండి; మీ లేక నేను జీవించలేను॥
"O king! Today, take me on your journey which is very difficult. Stricken with sorrow I cannot live without you."
FAQs
It reflects the ideal of spousal devotion in traditional epic ethics, while also showing the human cost when a king’s adharma ends in death.
Mandodarī interprets Rāvaṇa’s death as a departure on a ‘journey’ and expresses the wish to accompany him.
Single-minded devotion (pati-niṣṭhā): she declares she cannot continue life without her husband.