Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 101, Shloka 30
शक्तिप्रहारः
Ravana’s Shakti Javelin and Lakshmana’s Wounding
इत्येवमुक्तातांशक्तिमष्टघण्टांमहास्वनाम् ।मयेनमायाविहिताममोघंशत्रुघातिनीम् ।।।।लक्ष्मणायसमुद्धिश्यज्वलन्तीमिवतेजसा ।रावणःपरमक्रुद्धश्चिक्षेप च ननाद च ।।।।
ity evam uktvā tāṃ śaktim aṣṭaghaṇṭāṃ mahāsvanām | mayena māyāvihitām amoghāṃ śatrughātinīm || lakṣmaṇāya samuddiśya jvalantīm iva tejasā | rāvaṇaḥ paramakruddhaś cikṣepa ca nanāda ca ||
ఇట్లు పలికి పరమక్రోధంతో రావణుడు, మాయచే నిర్మితమైన అచ్యుతమైన శత్రుఘాతినీ, ఎనిమిది గంటలతో కూడి మహానాదం చేసే ఆ శక్తిని లక్ష్మణుని లక్ష్యంగా విసిరాడు; అది తేజస్సుతో అగ్నివలె జ్వలించుచుండగా, విసిరుతూ అతడు గర్జించాడు కూడా.
Enraged Ravana, having spoken in this manner, hurled the javelin adorned with eight bells making loud noise, designed magically by Maya, a stupendous one capable of destroying any enemy, which was glowing with shine, aiming at Lakshmana, and roared aloud.
FAQs
Unchecked krodha (anger) drives actions toward adharma: Rāvaṇa’s rage and reliance on a terrifying, magically empowered weapon exemplify power severed from righteousness and self-control.
Rāvaṇa, furious, targets Lakṣmaṇa and hurls a formidable, bell-adorned spear said to be magically fashioned by Maya.
By contrast (implicitly), the virtue highlighted is self-restraint: the verse shows what happens when leadership and strength are ruled by anger rather than dharma.