Shloka 159
सुन्दरकाण्डे अष्टपञ्चाशः सर्गः
हनुमद्वृत्तान्तकथनम्, सीताभिज्ञान-प्रदानम्, लङ्कादाह-वर्णनम्
इति शोकसमाविष्टश्चिन्तामहमुपागतः।।5.58.158।।अथाहं वाचमश्रौषं चारणानां शुभाक्षराम्।जानकी न च दग्धेति विस्मयोदन्तभाषिणाम्।।5.58.159।।
iti śoka-samāviṣṭaś cintām aham upāgataḥ |
athāhaṃ vācam aśrauṣaṃ cāraṇānāṃ śubhākṣarām |
jānakī na ca dagdheti vismayodanta-bhāṣiṇām ||
ఇలా శోకంతో ఆవరించబడి నేను చింతలో పడిపోయాను. అప్పుడు చారణుల శుభాక్షర వాక్యాన్ని విన్నాను—వారు ఆశ్చర్యకర వార్తగా “జానకీ దగ్ధం కాలేదు” అని ప్రకటించారు.
"Thus I was overtaken by sorrow and worry. Just then I heard the wonderful propitious utterances of charanas announcing that Sita was not burnt.
FAQs
The repeated reading reinforces Satya as stabilizing Dharma: truth dispels guilt-driven confusion and restores right orientation.
This repeats the reassurance episode: celestial bards declare that Sita was not burned in the conflagration.
Pratyavekṣaṇa (self-review): Hanuman’s conscience is active, and truthful confirmation resolves his moral doubt.