Shloka 6
तारोपदेशः — Tara’s Counsel to Lakshmana
Restraint, Time, and Mobilization
सुदुःखं शयितः पूर्वं प्राप्येदं सुखमुत्तमम्।प्राप्तकालं न जानीते विश्वामित्रो यथा मुनिः।।।।
suduḥkhaṃ śayitaḥ pūrvaṃ prāpye daṃ sukham uttamam | prāpta-kālaṃ na jānīte viśvāmitro yathā muniḥ ||
మునుపు అతడు ఘోర దుఃఖంలో పడి ఉండి, ఇప్పుడు ఈ పరమ సుఖాన్ని పొందినా, కార్యానికి తగిన కాలం వచ్చిందని గ్రహించడు—ఒకప్పుడు ముని విశ్వామిత్రుడు కాలభ్రాంతి చెందినట్లే.
'Sleep did not come to him in deep distress in the past, and now that great happinesshas come, he does not realize that it is time to act (search for Sita). He behaves like sage Viswamitra.
FAQs
Dharma requires acting at the proper time (kāla): even rightful happiness becomes adharma if it makes one neglect urgent duty.
Tārā explains Sugrīva’s delay as a lapse born from sudden relief and pleasure after suffering, illustrated through the example of Viśvāmitra.
Tārā’s moral psychology and sense of timing: she distinguishes weakness from wickedness and urges correction rather than rage.