Shloka 50
यौवराज्य-प्रस्तावः
Proposal for Rāma’s Installation as Heir-Apparent
बलमारोग्यमायुश्च रामस्य विदितात्मनः।
देवासुरमनुष्येषु सगन्धर्वोरगेषु च।।2.2.50।।
आशंसते जनस्सर्वो राष्ट्रे पुरवरे तथा।
आभ्यन्तरश्च बाह्यश्च पौरजानपदो जनः।।2.2.51।।
balam ārogyam āyuś ca rāmasya viditātmanaḥ | devāsura-manuṣyeṣu sa-gandharvorageṣu ca || 2.2.50 ||
āśaṃsate janaḥ sarvo rāṣṭre puravare tathā | ābhyantaraś ca bāhyaś ca paura-jānapado janaḥ || 2.2.51 ||
దేవులు, అసురులు, మనుష్యులు, గంధర్వులు, నాగులు—అందరూ ప్రసిద్ధాత్ముడైన రామునికి బలం, ఆరోగ్యం, దీర్ఘాయుష్షు కలగాలని కోరుతున్నారు. అలాగే రాజధానిలోను సమస్త రాజ్యంలోను సమీప-దూర ప్రాంతాల నగరవాసులు, గ్రామవాసులు, అంతఃబాహ్య ప్రజలందరూ ఇదే మంగళాశయంతో ప్రార్థిస్తున్నారు।
Women, young and old alike devoutly invoke at dusk and at dawn all the gods for the sake of the celebrated Rama.
FAQs
A dharmic heir gains universal goodwill because his character is ‘known’ and trusted; legitimacy arises from virtue recognized across society (and poetically, across realms of beings).
The text describes widespread prayers and good wishes for Rama, showing a consensus that he should lead.
Vidita-ātmatā—Rama’s proven, publicly recognized integrity and steadiness that inspires collective blessing.