Shloka 26
खरस्य क्रोधः — शूर्पणखावृत्तान्तकथनम्
Khara’s Wrath and Śūrpaṇakhā’s Report
ततस्तु ते तं समुदग्रतेजसं तथापिऽतीक्ष्णप्रदरा निशाचराः।न शेकुरेनं सहसा प्रमर्दितुं वनद्विपा दीप्तमिवाग्निमुत्थितम्।।।।
tatas tu te taṃ samudagratejasaṃ tathāpi tīkṣṇapradarā niśācarāḥ | na śekur enaṃ sahasā pramardituṃ vanadvipā dīptam ivāgnim utthitam ||
అప్పుడు ఆ నిశాచర రాక్షసులు—తీక్ష్ణమైన, చీల్చే ఆయుధాలు కలిగినవారైనప్పటికీ—అత్యంత తేజస్సుగల అతనిని ఒక్కసారిగా నాశనం చేయలేకపోయిరి; అడవి ఏనుగులు కొత్తగా లేచిన దహించే అగ్నిని ఎదుర్కోలేనట్లే।
Which valiant person among gods, gandharvas, sages and other great people, has disfigured you like this ?
FAQs
Dharma is portrayed as protective power: when righteousness stands firm, unjust force cannot easily overwhelm it, just as animals cannot rush a raging fire.
The fourteen rākṣasas attempt a sudden assault, but they fail to overpower Rāma despite their weapons.
Rāma’s steadfast courage and righteous strength—an inner tejas that makes him unassailable to adharma-driven aggression.