Sarga 18

Verse 1

ततश्शूर्पणखां रामः कामपाशावपाशिताम्।स्वच्छया श्लक्ष्णया वाचा स्मितपूर्वमथाब्रवीत्।।।।

అప్పుడు రాముడు కామపాశంతో బిగుసుకుపోయిన శూర్పణఖను చూసి, చిరునవ్వుతో, స్వచ్ఛమైన మృదువైన వాక్యాలతో ఇలా పలికాడు।

Verse 2

कृतदारोऽस्मि भवति भार्येयं दयिता मम।त्वद्विधानां तु नारीणां सुदुःखा ससपत्नता।।।।

దేవి, నేను వివాహితుడను; ఈమె నా ప్రియ భార్య. నీ వంటి స్త్రీలకు సపత్నీభావం నిశ్చయంగా మహాదుఃఖకరం॥

Verse 3

अनुजस्त्वेष मे भ्राता शीलवान्प्रियदर्शनः।श्रीमानकृतदारश्च लक्ष्मणो नाम वीर्यवान्।।।।

ఇతడు నా అనుజభ్రాత—లక్ష్మణుడు అనే వీర్యవంతుడు; శీలవంతుడు, ప్రియదర్శనుడు, శ్రీమంతుడు, ఇంకా అవివాహితుడు।

Verse 4

अपूर्वी भार्यया चार्थी तरुणः प्रियदर्शनः।अनुरूपश्च ते भर्ता रूपस्यास्य भविष्यति।।।।

అతడు భార్యలేనివాడు, భార్యను కోరువాడు; యువకుడు, ప్రియదర్శనుడు. నీకును నీ సౌందర్యమునకును తగిన భర్త అతడే అవుతాడు।

Verse 5

एनं भज विशालाक्षि भर्तारं भ्रातरं मम।असपत्ना वरारोहे मेरुमर्कप्रभा यथा।।।।

హే విశాలాక్షి, వరారోహే! నా సోదరుని భర్తగా ఆశ్రయించు. సపత్నీభావం లేక నీవు మేరుపర్వతముపై సూర్యప్రభవలె ప్రకాశించెదవు।

Verse 6

इति रामेण सा प्रोक्ता राक्षसी काममोहिता।विसृज्य रामं सहसा ततो लक्ष्मणमब्रवीत्।।।।

రాముడు ఇలా పలికిన వెంటనే కామమోహంతో మత్తెక్కిన ఆ రాక్షసి అకస్మాత్తుగా రాముణ్ని విడిచి, తరువాత లక్ష్మణునితో మాట్లాడింది।

Verse 7

अस्य रूपस्य ते युक्ता भार्याहं वरवर्णिनी।मया सह सुखं सर्वान्दण्डकान्विचरिष्यसि।।।।

నేను శుభవర్ణిని; నీ ఈ రూపానికి తగిన భార్యను. నాతో కలిసి నీవు ఆనందంగా సమస్త దండకారణ్యంలో విహరిస్తావు।

Verse 8

एवमुक्तस्तु सौमित्री राक्षस्या वाक्यकोविदः।ततश्शूर्पणखीं स्मित्वा लक्ष्मणो युक्तमब्रवीत्।।।।

రాక్షసి ఇలా పలికినప్పుడు వాక్యనిపుణుడైన సౌమిత్రి లక్ష్మణుడు శూర్పణఖను చూసి చిరునవ్వు నవ్వి, తగిన మాటలు పలికాడు।

Verse 9

कथं दासस्य मे दासी भार्या भवितुमिच्छसि।सोऽहमार्येण परवान्भ्रात्रा कमलवर्णिनि।।।।

ఓ కమలవర్ణినీ! నేను దాసునికీ దాసుడను; నీవు నా భార్య కావాలని ఎలా కోరుకుంటావు? నేను నా ఆర్యుడైన మహానుభావ అన్నయ్యకు పూర్తిగా ఆధీనుడను।

Verse 10

समृद्धार्थस्य सिद्धार्था मुदितामलवर्णिनी।आर्यस्य त्वं विशालाक्षि भार्या भव यवीयसी।।।।

హే విశాలాక్షీ, నిర్మలవర్ణినీ! సమృద్ధుడూ, సిద్ధార్థుడూ, ముదితుడైన నా ఆర్య స్వామికి నీవు కనిష్ఠ భార్యగా అవు।

Verse 11

एनां विरूपामसतीं करालां निर्णतोदरीम्।भार्यां वृद्धां परित्यज्य त्वामेवैष भजिष्यति।।।।

ఈ వికృతరూపిణి, అసతీ, భయంకరమైన, వాలిన పొట్టగల వృద్ధ భార్యను విడిచిపెట్టి, అతడు నిన్నే ఒక్కదానినే ఆశ్రయించును।

Verse 12

को हि रूपमिदं श्रेष्ठं संत्यज्य वरवर्णिनि।मानुषीषु वरारोहे कुर्याद्भावं विचक्षणः।।।।

హే సుందరవర్ణినీ, వరారోహిణీ! నీ ఈ శ్రేష్ఠమైన రూపాన్ని విడిచిపెట్టి ఏ వివేకవంతుడు మరే మానవ స్త్రీపై మమకారం పెట్టుకొనును?

Verse 13

इति सा लक्ष्मणेनोक्ता कराला निर्णतोदरी।मन्यते तद्वचस्तथ्यं परिहासाविचक्षणा।।।।

లక్ష్మణుడు అలా పలికినప్పుడు, ఆ భయంకరమైన వాలిన పొట్టగల స్త్రీ—పరిహాసాన్ని గ్రహించలేని ఆమె—ఆ మాటలను నిజమని భావించింది।

Verse 14

सा रामं पर्णशालायामुपविष्टं परन्तपम्।सीतया सह दुर्दर्षमब्रवीत्काममोहिता।।।।

కామమోహంతో మత్తురాలై, సీతతో కలిసి పర్ణశాలలో కూర్చున్న, శత్రుసంహారకుడైన, దుర్ధర్ష రామునితో ఆమె పలికింది।

Verse 15

एनां विरूपामसतीं करालां निर्णतोदरीम्।वृद्धां भार्यामवष्टभ्य मां न त्वं बहुमन्यसे।।।।

ఈ వికృతరూపిణి, అసతీ, భయంకరమైన, వాలిన పొట్టగల వృద్ధ భార్యను అంటిపెట్టుకొని, నన్ను నీవు గౌరవించుట లేదు।

Verse 16

अद्येमां भक्षयिष्यामि पश्यतस्तव मानुषीम्।त्वया सह चरिष्यामि निस्सपत्ना यथासुखम्।।।।

ఈ రోజు నీ కళ్లముందే ఈ మానవ స్త్రీని నేను భక్షిస్తాను. ఆపై నీతో కలిసి సపత్నీభావం లేకుండా, యథాసుఖంగా విహరిస్తాను॥

Verse 17

इत्युक्त्वा मृगशाबाक्षीमलातसदृशेक्षणा।अभ्यधावत्सुसङ्कृद्धा महोल्कां रोहिणीमिव।।।।

ఇట్లు పలికి, మృగశావకనయనమైన సీతపై, అగ్నికణంలాంటి చూపులు గల ఆమె మహాక్రోధంతో దూసుకెళ్లింది—రోహిణీ వైపు మహోళ్క పరిగెత్తినట్లు॥

Verse 18

तां मृत्युपाशप्रतिमामापतन्तीं महाबलः।निगृह्य रामः कुपित स्ततो लक्ष्मणमब्रवीत्।।।।

మృత్యుపాశంలా దూసుకొచ్చిన ఆమెను మహాబలుడు రాముడు కోపంతో అదుపుచేసి, ఆపై లక్ష్మణునితో పలికెను॥

Verse 19

क्रूरैरनार्यै स्सौमित्रे परिहासः कथञ्चन।न कार्यः पश्यवैदेहीं कथञ्चित्सौम्य जीवतीम्।।।।

సౌమిత్రా! క్రూరులైన అనార్యులతో ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ పరిహాసం చేయరాదు. చూడు—సౌమ్యమైన వైదేహి ఏదో విధంగా తప్పించుకొని ఇంకా జీవించి ఉంది॥

Verse 20

इमां विरूपामसतीमतिमत्तां महोदरीम्।राक्षसीं पुरुषव्याघ्र विरूपयितुमर्हसि।।।।

హే పురుషవ్యాఘ్రా! ఈ వికృతరూపిణి, అసతీ, కామోన్మత్తా, మహోదరీ అయిన రాక్షసిని నీవు వికృతం చేయుటకు యోగ్యుడవు।

Verse 21

इत्युक्तो लक्ष्मणस्तस्याः क्रुद्धो रामस्य पार्श्वतः।उद्धृत्य खङ्गं चिच्छेद कर्णनासं महाबलः।।।।

అలా ఆజ్ఞ పొందిన మహాబలుడు లక్ష్మణుడు రాముని పక్కన నిలిచి క్రోధంతో ఖడ్గాన్ని ఎత్తి ఆమె చెవులు, ముక్కును కోసివేశాడు।

Verse 22

निकृत्तकर्णनासा तु विस्वरं सा विनद्य च।यथागतं प्रदुद्राव घोरा शूर्पणखा वनम्।।।।

చెవులు, ముక్కు కోసబడిన భయంకర శూర్పణఖ కర్కశ స్వరంతో అరుస్తూ, వచ్చిన దారినే అడవిలోకి పరుగెత్తి పోయింది।

Verse 23

सा विरूपा महाघोरा राक्षसी शोणितोक्षिता।ननाद विविधान्नादान्यथा प्रावृषि तोयदः।।।।

వికృతరూపిణి, మహాభయంకరమైన, రక్తంతో తడిసిన ఆ రాక్షసి వర్షాకాల మేఘంలా అనేక విధాలుగా ఘోరనాదాలు చేసింది।

Verse 24

सा विक्षरन्ती रुधिरं बहुधा घोरदर्शना।प्रगृह्य बाहू गर्जन्ती प्रविवेश महावनम्।।।।

భయంకర దర్శనముగల ఆమె అనేక విధాలుగా రక్తం కార్చుతూ, భుజాలను ఎత్తి గర్జిస్తూ మహావనంలోకి ప్రవేశించింది।

Verse 25

ततस्तु सा राक्षससङ्घसंवृतं खरं जनस्थानगतं विरूपिता।उपेत्य तं भ्रातरमुग्रदर्शनं पपात भूमौ गगनाद्यथाऽशनिः।।।।

అప్పుడు వికృతరూపిణి అయిన ఆమె, రాక్షససంఘముచే పరివృతుడై జనస్థానమందు నివసించు ఉగ్రదర్శనుడైన అన్న ఖరుని సమీపించి, ఆకాశమునుండి పడిన వజ్రమువలె భూమిపై కూలిపోయింది।

Verse 26

ततस्सभार्यं भयमोहमूर्छिता सलक्ष्मणं राघवमागतं वनम्।विरूपणं चात्मनि शोणितोक्षिता शशंस सर्वं भगिनी खरस्य सा।।।।

అప్పుడు భయమోహములచే మూర్ఛితై రక్తస్రావముతో తడిసిన ఖరుని సోదరి, రాఘవుడు భార్యతో కూడి లక్ష్మణునితో సహా వనమునకు వచ్చినదీ, తనకు జరిగిన వికృతీకరణమూ—అన్నిటిని యథావృత్తంగా వివరించింది।