Adhyaya 74

Verse 1

सुकर्मोवाच । दूतास्तु ग्रामेषु वदंति सर्वे द्वीपेषु देशेष्वथ पत्तनेषु । लोकाः शृणुध्वं नृपतेस्तदाज्ञां सर्वप्रभावैर्हरिमर्चयंतु

సుకర్ముడు పలికెను—దూతలు గ్రామములందు, ద్వీపములందు, దేశములందు, పట్టణములందు ఈ ప్రకటన చేయుదురు—“ప్రజలారా, రాజాజ్ఞను వినుడి; మీ సమస్త సామర్థ్యములతో హరిని ఆరాధించుడి।”

Verse 2

दानैश्च यज्ञैर्बहुभिस्तपोभिर्धर्माभिलाषैर्यजनैर्मनोभिः । ध्यायंतु लोका मधुसूदनं तु आदेशमेवं नृपतेस्तु तस्य

దానములతో, అనేక యజ్ఞములతో, తపస్సులతో, ధర్మాభిలాషతో, పూజాకర్మములతో మరియు భక్తమనస్సుతో ప్రజలు మధుసూదనుని ధ్యానించుదురు—ఇదే ఆ రాజాజ్ఞ।

Verse 3

एवं सुघुष्टं सकलं तु पुण्यमाकर्ण्य तं भूमितलेषु लोकैः । तदाप्रभृत्येव यजंति विष्णुं ध्यायंति गायंति जपंति मर्त्याः

భూమితలమందు ప్రజలు ఈ సమస్త పుణ్యకథను సుస్పష్టంగా ప్రకటింపబడి వినిన తరువాత, ఆ క్షణం నుండే మానవులు విష్ణువును పూజించుచు—ధ్యానించుచు, కీర్తించుచు, నామజపం చేయుచున్నారు।

Verse 4

वेदप्रणीतैश्च सुसूक्तमंत्रैः स्तोत्रैः सुपुण्यैरमृतोपमानैः । श्रीकेशवं तद्गतमानसास्ते व्रतोपवासैर्नियमैश्च दानैः

వేదప్రణీత సుసూక్త మంత్రములతోను, అత్యంత పుణ్యమయమైన అమృతసమాన స్తోత్రములతోను—శ్రీకేశవునందు మనస్సు లీనమైన వారు—వ్రతములు, ఉపవాసములు, నియమములు మరియు దానములచే ఆయనను ఆరాధించుదురు।

Verse 5

विहाय दोषान्निजकायचित्तवागुद्भवान्प्रेमरताः समस्ताः । लक्ष्मीनिवासं जगतां निवासं श्रीवासुदेवं परिपूजयंति

తమ దేహం, మనస్సు, వాక్కు నుండి పుట్టే సమస్త దోషాలను విడిచిపెట్టి, ప్రేమభక్తిలో లీనమైన వారందరూ లక్ష్మీనివాసుడు, సమస్త లోకాల ఆశ్రయమైన శ్రీ వాసుదేవుని భక్తితో పరిపూజిస్తారు।

Verse 6

इत्याज्ञातस्य भूपस्य वर्तते क्षितिमंडले । वैष्णवेनापि भावेन जनाः सर्वे जयंति ते

ఇలా ఉపదేశం పొందిన రాజు పాలనలో సమస్త భూమండలమంతటా ధర్మబద్ధమైన క్రమం నిలుస్తుంది; వైష్ణవభావం వలన ఆ ప్రజలందరూ విజయసంపన్నులై వికసిస్తారు।

Verse 7

नामभिः कर्मभिर्विष्णुं यजंते ज्ञानकोविदाः । तद्ध्यानास्तद्व्यवसिता विष्णुपूजापरायणाः

సత్యజ్ఞానంలో నిపుణులు పవిత్ర నామాలతోను విధిపూర్వక కర్మలతోను విష్ణువును యజిస్తారు; ఆయన ధ్యానంలో లీనమై, ఆయనలోనే దృఢనిశ్చయంతో, విష్ణుపూజకే పరాయణులై ఉంటారు।

Verse 8

यावद्भूमंडलं सर्वं यावत्तपति भास्करः । तावद्धि मानवा लोकाः सर्वे भागवता बभुः

సమస్త భూమండలం ఉన్నంతకాలం, భాస్కరుడు సూర్యుడు తపించేంతకాలం, అంతకాలం మానవలోకంలోని ప్రజలందరూ నిశ్చయంగా భగవంతుని భాగవత భక్తులై ఉంటారు।

Verse 9

विष्णोर्ध्यानप्रभावेण पूजास्तोत्रेण नामतः । आधिव्याधिविहीनास्ते संजाता मानवास्तदा

విష్ణుధ్యాన ప్రభావంతోను, ఆయన నామంతో అర్పించిన పూజా స్తోత్రాల ద్వారా, ఆ ప్రజలు అప్పటికి మానసిక ఆది మరియు శారీరక వ్యాధుల నుండి విముక్తులయ్యారు।

Verse 10

वीतशोकाश्च पुण्याश्च सर्वे चैव तपोधनाः । संजाता वैष्णवा विप्र प्रसादात्तस्य चक्रिणः

వారందరూ శోకరహితులై, పుణ్యవంతులై, తపోధనులై నిలిచిరి; ఓ బ్రాహ్మణా, చక్రధారి భగవంతుని ప్రసాదముచే వారు వైష్ణవులయ్యిరి.

Verse 11

आमयैश्च विहीनास्ते दोषैरोषैश्च वर्जिताः । सर्वैश्वर्यसमापन्नाः सर्वरोगविवर्जिताः

వారు వ్యాధులేనివారు, దోషములూ కోపములూ లేనివారు; సమస్త ఐశ్వర్యములతో సమృద్ధులై, అన్ని రోగముల నుండీ పూర్తిగా విముక్తులయ్యిరి.

Verse 12

प्रसादात्तस्य देवस्य संजाता मानवास्तदा । अमराः निर्जराः सर्वे धनधान्यसमन्विताः

ఆ దేవుని ప్రసాదముచే అప్పుడు మనుష్యులు జన్మించిరి; వారందరూ అమరులు, అజరులు, ధనధాన్యసమృద్ధులయ్యిరి.

Verse 13

मर्त्या विष्णुप्रसादेन पुत्रपौत्रैरलंकृताः । तेषामेव महाभाग गृहद्वारेषु नित्यदा

విష్ణు ప్రసాదముచే మర్త్యులు పుత్రపౌత్రులతో అలంకృతులగుదురు; ఓ మహాభాగా, వారి గృహద్వారముల యందు నిత్యము మంగళము నిలుచును.

Verse 14

कल्पद्रुमाः सुपुण्यास्ते सर्वकामफलप्रदाः । सर्वकामदुघा गावः सचिंतामणयस्तथा

ఆ కల్పవృక్షములు అత్యంత పుణ్యమయములు, సమస్త కోరికల ఫలమును ప్రసాదించును; అలాగే సర్వకామదుఘా గోవులు మరియు చింతామణి రత్నములు కూడ.

Verse 15

संति तेषां गृहे पुण्याः सर्वकामप्रदायकाः । अमरा मानवा जाताः पुत्रपौत्रैरलंकृताः

వారి గృహాలలో పుణ్యమయమైన, సర్వకామప్రదమైన శుభాశీస్సులు నివసిస్తాయి. అక్కడ దేవతలే మనుష్యరూపంలో జన్మించి, ఆ గృహాలు పుత్రపౌత్రులతో అలంకృతమవుతాయి।

Verse 16

सर्वदोषविहीनास्ते विष्णोश्चैव प्रसादतः । सर्वसौभाग्यसंपन्नाः पुण्यमंगलसंयुताः

విష్ణువరి ప్రసాదమువల్లనే వారు సర్వదోషరహితులు. వారు సర్వసౌభాగ్యసంపన్నులు, పుణ్యమంగళసంయుతులు అవుతారు।

Verse 17

सुपुण्या दानसंपन्ना ज्ञानध्यानपरायणाः । न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम्

వారు అత్యంత పుణ్యవంతులు, దానసంపన్నులు, జ్ఞానధ్యానపరాయణులు. వారికి క్షామం లేదు, వ్యాధి లేదు, మనుష్యులకు అకాలమరణమూ లేదు।

Verse 18

तस्मिञ्शासति धर्मज्ञे ययातौ नृपतौ तदा । वैष्णवा मानवाः सर्वे विष्णुव्रतपरायणाः

ఆ సమయంలో ధర్మజ్ఞుడైన రాజు యయాతి పాలించుచుండగా, ప్రజలందరూ వైష్ణవులై విష్ణువ్రతపరాయణులుగా ఉండిరి।

Verse 19

तद्ध्यानास्तद्गताः सर्वे संजाता भावतत्पराः । तेषां गृहाणि दिव्यानि पुण्यानि द्विजसत्तम

ఆయన ధ్యానంలో లీనులై అందరూ ఆయనలోనే స్థితులై, భక్తిభావంలో పరమతత్పరులయ్యారు. ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, వారి గృహాలు దివ్యమై పుణ్యమయమయ్యాయి।

Verse 20

पताकाभिः सुशुक्लाभिः शंखयुक्तानि तानि वै । गदांकितध्वजाभिश्च नित्यं चक्रांकितानि च

అవి అత్యంత శుభ్రమైన పతాకలతో అలంకృతమై, వాటిపై శంఖచిహ్నం కలిగి ఉన్నాయి; వారి ధ్వజాలు గదాచిహ్నితమై, అవి నిత్యం చక్రచిహ్నంతో కూడి ఉంటాయి।

Verse 21

पद्मांकितानि भासंते विमानप्रतिमानि च । गृहाणि भित्तिभागेषु चित्रितानि सुचित्रकैः

పద్మచిహ్నిత అలంకారాలు ప్రకాశిస్తాయి, విమానసదృశ రూపాలు కూడా కనిపిస్తాయి; గోడల భాగాలపై ఉత్తమ చిత్రకారులు చిత్రించిన గృహచిత్రాలు ఉన్నాయి।

Verse 22

सर्वत्र गृहद्वारेषु पुण्यस्थानेषु सत्तमाः । वनानि संति दिव्यानि शाद्वलानि शुभानि च

హే సత్తమా! ప్రతి గృహద్వారంలోను పుణ్యస్థానాల్లోను దివ్య వనాలు ఉన్నాయి—శుభకరమైనవి, అందమైన పచ్చిక మైదానాలతో కూడినవి।

Verse 23

तुलस्या च द्विजश्रेष्ठ तेषु केशवमंदिरैः । भासंते पुण्यदिव्यानि गृहाणि प्राणिनां सदा

హే ద్విజశ్రేష్ఠా! ఎక్కడ తులసి ఉంటుందో, అక్కడ కేశవ మందిరాలతో అలంకృతమైన ఆ గృహాలు సదా ప్రాణులకు పుణ్యదివ్య ధామాలవలె ప్రకాశిస్తాయి।

Verse 24

सर्वत्र वैष्णवो भावो मंगलो बहु दृश्यते । शंखशब्दाश्च भूलोके मिथः स्फोटरवैः सखे

ఎక్కడికక్కడ వైష్ణవ భావం దర్శనమిస్తుంది; మంగళం అనేక విధాలుగా కనిపిస్తుంది. హే సఖా! ఈ భూలోకంలో శంఖధ్వనులు పరస్పర స్ఫోటరవాలతో కలసి వినిపిస్తాయి।

Verse 25

श्रूयंते तत्र विप्रेंद्र दोषपापविनाशकाः । शंखस्वस्तिकपद्मानि गृहद्वारेषु भित्तिषु

హే ద్విజోత్తమా! అక్కడ దోషపాపనాశకమైన మంగళచిహ్నాలు దర్శనమిస్తాయి—శంఖం, స్వస్తికం, పద్మం—ఇవి గృహద్వారాలపై గోడలపై చిత్రించబడి ఉంటాయి।

Verse 26

विष्णुभक्त्या च नारीभिर्लिखितानि द्विजोत्तम । गीतरागसुवर्णैश्च मूर्च्छना तानसुस्वरैः

హే ద్విజోత్తమా! అవి స్త్రీలు విష్ణుభక్తితో రచించి/లిఖించి ఉంచినవి; గీతాలు, రాగాలు, మధురస్వరాలతో అలంకృతమై—మూర్ఛన, తాన, సుస్వరాలతో పరిపూర్ణంగా ఉన్నాయి।

Verse 27

गायंति केशवं लोका विष्णुध्यानपरायणाः

విష్ణుధ్యానంలో పరాయణులైన ప్రజలు కేశవుని గానం చేస్తారు।

Verse 28

हरिं मुरारिं प्रवदंति केशवं प्रीत्या जितं माधवमेव चान्ये । श्रीनारसिंहं कमलेक्षणं तं गोविंदमेकं कमलापतिं च

కొంతమంది ప్రేమతో ఆయనను హరి, మురారి, కేశవ అని పలుకుతారు; మరికొందరు భక్తిచేత జయింపబడినవాడని మాధవుడని అంటారు। ఆ ఏక ప్రభువే శ్రీనరసింహుడు, కమలనేత్రుడు, ఏకైక గోవిందుడు, కమలా (లక్ష్మీ)పతి।

Verse 29

कृष्णं शरण्यं शरणं जपंति रामं च जप्यैः परिपूजयंति । दंडप्रणामैः प्रणमंति विष्णुं तद्ध्यानयुक्ताः परवैष्णवास्ते

ఆ పరమ వైష్ణవులు ఆయన ధ్యానంలో లీనమై, శరణ్యుడైన కృష్ణుని శరణంగా నిరంతరం జపిస్తారు; పవిత్ర జపాలతో రాముని విధిగా పూజిస్తారు; మరియు దండవత్ ప్రణామాలతో విష్ణువుకు నమస్కరిస్తారు।

Verse 74

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रे चतुःसप्ततितमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీపద్మపురాణము భూమిఖండములో వెనోపాఖ్యానాంతర్గతంగా మాతా–పితృతీర్థవర్ణనము మరియు యయాతిచరిత్రముతో కూడిన డెబ్బై నాలుగవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।