Padma Purana — Bhumi Khanda, Shloka 13
Fruits of Righteousness: Charity, Faith, and the Path to Yama
विप्रेषु दीनेषु गुणान्वितेषु यच्छ्रद्धया स्वल्पमपि प्रदत्तम् । तत्सर्वकामान्समुपैति लोके श्राद्धे च दानं प्रवदंति संतः
vipreṣu dīneṣu guṇānviteṣu yacchraddhayā svalpamapi pradattam | tatsarvakāmānsamupaiti loke śrāddhe ca dānaṃ pravadaṃti saṃtaḥ
గుణవంతులైన, దరిద్ర బ్రాహ్మణులకు శ్రద్ధతో ఇచ్చిన స్వల్ప దానమూ ఈ లోకంలో సమస్త కోరికలను నెరవేర్చుతుంది; అందుకే సత్పురుషులు శ్రాద్ధంలో దానాన్ని విశేషంగా ప్రశంసిస్తారు।
Unspecified (narratorial/teaching voice within Bhūmi-khaṇḍa context)
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: shanta
Sandhi Resolution Notes: गुणान्वितेषु = गुण + अन्वितेषु; यच्छ्रद्धया = यत् + श्रद्धया; स्वल्पमपि = स्वल्पम् + अपि; तत्सर्वकामान्समुपैति = तत् + सर्वकामान् + समुपैति; प्रवदंति → प्रवदन्ति (अनुस्वार/लिप्यन्तर-भेद).
FAQs
It teaches that even a small donation, if given with sincere faith to worthy and needy recipients, yields great merit and worldly fulfillment; hence charity is especially commended during śrāddha.
It highlights suitability of the recipient: need (dīna) calls for compassion, while virtue (guṇānvita) indicates worthiness—together making the gift spiritually fruitful.
It presents charitable giving as an integral, praised component of śrāddha observance, reinforcing that offerings and gifts made in that context are particularly meritorious.