Adhyaya 68

Verse 1

ययातिरुवाच । अधर्मस्य फलं सूत श्रुतं सर्वं मया विभो । धर्मस्यापि फलं ब्रूहि श्रोतुं कौतूहलं मम

యయాతి పలికెను—హే సూతా, హే విభో, అధర్మఫలమంతయు నేను విన్నాను. ఇప్పుడు ధర్మఫలమును కూడా చెప్పుము; వినుటకు నాకు కుతూహలం ఉంది.

Verse 2

मातलिरुवाच । अथ पापैरिमे यांति यमलोकं चतुर्विधाः । संत्रासजननं घोरं विवशाः सर्वदेहिनः

మాతలి పలికెను—అప్పుడు పాపాల వశమై ఈ నాలుగు విధాల జీవులు యమలోకమునకు పోవుదురు—భయంకరమైన, సంభ్రాంతిని కలిగించే ఆ ఘోర లోకమునకు; సర్వదేహులు వివశులై నడిపింపబడుదురు.

Verse 3

गर्भस्थैर्जायमानैश्च बालैस्तरुणमध्यमैः । पुंस्त्रीनपुंसकैर्वृद्धैर्यातव्यं जंतुभिस्ततः

అందుచేత అక్కడికి సమస్త జీవులు వెళ్లవలసిందే—గర్భస్థులు, జన్మించుచున్నవారు, బాలులు, యువకులు, మధ్యవయస్కులు; పురుషులు, స్త్రీలు, నపుంసకులు, వృద్ధులు—అందరూ.

Verse 4

शुभाशुभफलं तत्र देहिनां प्रविचार्यते । चित्रगुप्तादिभिः सर्वैर्मध्यस्थैः सर्वदर्शिभिः

అక్కడ దేహధారులైన జీవుల శుభాశుభ కర్మఫలము, సర్వదర్శులై మధ్యస్థులైన చిత్రగుప్తాది అందరిచేత సమ్యకుగా విచారింపబడుతుంది।

Verse 5

न तेत्र प्राणिनः संति ये न यांति यमक्षयम् । अवश्यं हि कृतं कर्म भोक्तव्यं तद्विचारितम्

అక్కడ యమక్షయానికి వెళ్లని ప్రాణి ఎవడూ లేడు; చేసిన కర్మను తప్పక అనుభవించవలసిందే—ఇదే స్థిర నిర్ణయం।

Verse 6

ये तत्र शुभकर्माणः सौम्यचित्तादयान्विताः । ते नरा यांति सौम्येन पथा यमनिकेतनम्

అక్కడ శుభకర్మలు చేసి సౌమ్యచిత్తం, దయ కలిగిన వారు సౌమ్యమైన మార్గమున యమనికేతనానికి వెళ్తారు।

Verse 7

यः प्रदद्याच्च विप्राणामुपानत्काष्ठपादुके । स विमानेन महता सुखं याति यमालयम्

ఎవడు బ్రాహ్మణులకు ఉపానతులు లేదా కాఠపాదుకలను దానం చేస్తాడో, వాడు మహా విమానమున సుఖముగా యమాలయానికి వెళ్తాడు।

Verse 8

छत्रदानेन गच्छंति पथा साभ्रेण देहिनः । दिव्यवस्त्रपरीधाना यांति वस्त्रप्रदायिनः

ఛత్రదానముచేత దేహధారులు మేఘఛాయలతో కప్పబడినట్లైన మార్గమున సాగుతారు; వస్త్రదాతలు దివ్యవస్త్రాలు ధరించి వెళ్తారు।

Verse 9

शिबिकायाः प्रदानेन विमानेन सुखं व्रजेत् । सुखासनप्रदानेन सुखं यांति यमालयम्

శిబిక (పల్లకి) దానం చేసినవాడు దివ్య విమానంలో ఆనందంగా గమనం చేస్తాడు; సుఖాసనం దానం చేసినవాడు సౌఖ్యంగా యమాలయాన్ని చేరుతాడు।

Verse 10

आरामकर्ता छायासु शीतलासु सुखं व्रजेत् । यांति पुष्पकयानेन पुष्पारामप्रदायिनः

ఆరామం (ఉద్యానం) నిర్మించినవాడు చల్లని నీడల్లో సుఖంగా నివసిస్తాడు; పుష్పారామం దానం చేసినవారు పుష్పక విమానంలో ప్రయాణిస్తారు।

Verse 11

देवायतनकर्ता च यतीनामाश्रमस्य च । अनाथमंडपानां च क्रीडन्याति गृहोत्तमैः

దేవాలయాన్ని, యతుల ఆశ్రమాన్ని, అనాథుల కోసం మండపం/ధర్మశాలను నిర్మించినవాడు—అత్యుత్తమ లోకాలను పొందుతాడు।

Verse 12

देवाग्निगुरुविप्राणां मातापित्रोश्च पूजकः

దేవతలు, పవిత్ర అగ్ని, గురువు, బ్రాహ్మణులు, అలాగే తల్లిదండ్రులను పూజించేవాడు—మహా పుణ్యఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 13

विप्रेषु दीनेषु गुणान्वितेषु यच्छ्रद्धया स्वल्पमपि प्रदत्तम् । तत्सर्वकामान्समुपैति लोके श्राद्धे च दानं प्रवदंति संतः

గుణవంతులైన, దరిద్ర బ్రాహ్మణులకు శ్రద్ధతో ఇచ్చిన స్వల్ప దానమూ ఈ లోకంలో సమస్త కోరికలను నెరవేర్చుతుంది; అందుకే సత్పురుషులు శ్రాద్ధంలో దానాన్ని విశేషంగా ప్రశంసిస్తారు।

Verse 14

श्रद्धादानेन विज्ञेयमपि वालाग्रमात्रकम् । यत्पात्रादि चतुष्टयं श्रद्धा तेषु सदा मम

శ్రద్ధతో చేసిన దానమువలన వెంట్రుక అగ్రభాగమంత చిన్నదైనదికూడా సార్థకమని గ్రహించాలి. పాత్రాది చతుష్టయం ఏదైనను, వాటిలో నాకు నిత్యంగా ప్రధానమైనది శ్రద్ధయే.

Verse 15

श्रद्धीयते सदा तस्माच्छ्रद्धायास्तत्फलं भवेत् । गुणान्वितेषु दीनेषु यच्छत्यावसथान्यपि

కాబట్టి ఎల్లప్పుడూ శ్రద్ధతోనే ఆచరించాలి; ఎందుకంటే శ్రద్ధకు తగిన ఫలమే కలుగుతుంది. గుణసంపన్నులైన దరిద్రులకు ఆశ్రయ-నివాసమును ఇచ్చినప్పటికీ అదే ఫలం లభిస్తుంది.

Verse 16

स प्रयाति सर्वकामं स्थानं पैतामहं नृप । श्रद्धयायेन विप्राय दत्तं काकिणिमात्रकम्

ఓ నృపా! శ్రద్ధతో బ్రాహ్మణునికి కాకిణీమాత్రమైనా (అతి చిన్న నాణెం) దానం చేసినవాడు, సర్వకామప్రదమైన పితామహ బ్రహ్మలోకాన్ని పొందుతాడు.

Verse 17

सस्याद्दिव्यतिथिर्भूप देवानां कीर्तिवर्धनः । तस्माच्छ्रद्धान्वितैर्देयं तत्फलं भवति ध्रुवम्

ఓ భూపా! ధాన్యదానం దివ్య అతిథిసేవ వలె దేవతల కీర్తిని వృద్ధి చేస్తుంది. కనుక శ్రద్ధతోనే దానం చేయాలి; దాని ఫలం నిశ్చయంగా కలుగుతుంది.

Verse 68

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रेऽष्टषष्टितमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ పద్మపురాణం భూమిఖండంలో, వేనోపాఖ్యానాంతర్గత పితృతీర్థవర్ణన మరియు రాజు యయాతి చరిత్రలో అష్టషష్టితమ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.