Adhyaya 44

Verse 1

चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः । सुकलोवाच । स्वसैन्यं दुर्धरं दृष्ट्वा निर्जितं दुर्धरेण तम् । चुकोप भूपतिः क्रूरं दुःसहं शूकरं प्रति

సుకలుడు అన్నాడు—తన దుర్ధర సైన్యం ఆ మహాదుర్ధరునిచే ఓడించబడినదని చూసి, రాజు కోపంతో రగిలి, ఆ దుఃసహ శూకరంపై క్రూరుడయ్యాడు।

Verse 2

धनुरादाय वेगेन बाणं कालानलोपमम् । तस्याभिमुखमेवासौ हयेनाभिससार सः

అతడు ధనుస్సు ఎత్తుకొని వేగంగా కాలాగ్నిసమమైన బాణాన్ని పట్టుకున్నాడు; అతని ఎదురుగానే అశ్వారూఢుడై నేరుగా దూసుకెళ్లాడు।

Verse 3

स यदा नृपतिं हयपृष्ठगतं वरपौरुषयुक्तममित्रहणम् । परिपश्यति शूकरयूथपतिः प्रगतोभिमुखं रणभूमितले

రణభూమిపై ఎదురుగా ముందుకు వస్తున్న రాజును—అశ్వపృష్టంపై ఆరూఢుడై, ఉత్తమ పరాక్రమంతో, శత్రుహంతగా—శూకరయూథపతి చూసినప్పుడు,

Verse 4

निशितेन शरेण हतो हि यदा नृपतेर्हयपादतले प्रगतः । तमिहैव विलंघ्य च वेगमनाः प्रखरेण जवेन च कोलवरः

అతడు రాజు గుర్రపు కాళ్ల కిందికి చేరి పదునైన బాణంతో గాయపడినప్పుడు, కోలవరుడు వేగమనసుతో అతనిని అక్కడే దాటి ఉగ్ర వేగంతో దూసుకెళ్లాడు।

Verse 5

व्यथितस्तुरगः सकिरिःकिटिना न हि याति क्षितौ स हि विद्धगतिः । तुरगः पतितो भुवि तुंडहतो लघुस्यंदनमेव गतो नृपतिः

కిరిఃకిటి వల్ల బాధపడిన గుర్రం నేలపై ఇక కదలలేకపోయింది, దాని గతి అడ్డుపడింది. ముక్కుపై దెబ్బ తగిలి గుర్రం నేలకూలింది; రాజు మాత్రం తేలిక రథంతోనే ముందుకు సాగాడు।

Verse 6

स हि गर्जति शूकरजातिरवैरथसंस्थितकोशल येन जवैः । गदया निहतः किल भूपतिना रणमध्यगतः स हि यूथपतिः

శూకరజాతిలో జన్మించిన ఆ యూథపతి సింహనాదంలా గర్జించాడు. రథాలు లేక నిలిచిన కోశల సైన్యాన్ని వేగంగా దాడి చేసి చీల్చివేశాడు; కానీ యుద్ధమధ్యంలో రాజు గదతో నిజంగా అతన్ని సంహరించాడు।

Verse 7

परित्यज्य तनुं च स्वकां हि तदा गत एव हरेर्गृहमेव वरम्

తన దేహాన్ని త్యజించి అతడు అప్పుడు నిశ్చయంగా హరి ధామానికే వెళ్లెను—అదే పరమ, శ్రేష్ఠమైన ఉత్తమ గతి.

Verse 8

कृत्वा हि युद्धं समरे हितेन राज्ञा समं शूकरराजराजः । पपात भूमौ च हतो यदा तु ववर्षिरे देववराः सुपुष्पैः

ధర్మాత్ముడైన హిత రాజుతో సమరభూమిలో యుద్ధం చేసి శూకరరాజుల రాజు హతుడై నేలపై పడెను; అప్పుడు దేవశ్రేష్ఠులు సుందర పుష్పవర్షం కురిపించారు.

Verse 9

तस्योर्ध्वगः पुष्पचयः सुजातः संतानकानामिव सौरभश्च । सकुंकुमैश्चंदनवृष्टिमेव कुर्वंति देवाः परितुष्यमाणाः

అక్కడి నుండి సుసంఘటితమైన పుష్పసమూహం పైకి లేచెను, సంతానక పుష్పాల వలె సువాసనతో; ఆనందించిన దేవతలు కుంకుమమిశ్రిత చందనవర్షం కురిపించారు.

Verse 10

विमृश्यमानः स हि तेन राज्ञा चतुर्भुजः सोपि बभूव राजन् । दिव्यांबरोभूषणदिव्यरूपः स्वतेजसा भाति दिवाकरो यथा

ఆ రాజు ధ్యానించగానే, ఓ రాజా, అతడూ చతుర్భుజుడయ్యెను; దివ్య వస్త్రాభరణాలతో దివ్యరూపుడై, స్వతేజస్సుతో సూర్యునివలె ప్రకాశించెను.

Verse 11

दिव्येन यानेन दिवं गतो यदा सुपूज्यमानः सुरराजदेवैः । गंधर्वराजः स बभूव भूयः पूर्वं स्वकं कायमिहैव हित्वा

దివ్య విమానంలో స్వర్గానికి వెళ్లి ఇంద్రాది దేవతలచే అత్యంత పూజింపబడెను; ముందుగా ఇక్కడే తన పూర్వ దేహాన్ని త్యజించి, అతడు మళ్లీ గంధర్వరాజుడయ్యెను.

Verse 44

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీపద్మపురాణము భూమిఖండములో వేనోపాఖ్యానాంతర్గతంగా సుకలాచరిత్రవర్ణనయుతమైన నలభై నాలుగవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।