Adhyaya 35

Verse 1

रंभोवाच । ब्रह्मा अव्यक्तसंभूतस्तस्माज्जज्ञे प्रजापतिः । अत्रिर्नाम स धर्मात्मा तस्य पुत्रो महामनाः

రంభా పలికెను—అవ్యక్తమునుండి బ్రహ్ముడు ఉద్భవించెను; ఆయన నుండి ప్రజాపతి జన్మించెను. ఆ ధర్మాత్ముని పేరు అత్రి; అతని కుమారుడు మహామనస్సు గలవాడు.

Verse 2

अंगो नाम अयं भद्रे नंदनं वनमागतः । इंद्रस्य संपदं दृष्ट्वा लीलातेजसमुत्तमाम्

ఓ భద్రే, అంగ అనే ఈ వ్యక్తి నందన వనమునకు వచ్చెను. ఇంద్రుని సంపదను, లీలవలె ప్రకాశించే పరమ తేజస్సును చూచెను.

Verse 3

कृता स्पृहा अनेनापि इंद्रस्य सदृशे पदे । ईदृशो हि यदा पुत्रो मम स्याद्धर्मसंयुतः

ఇతని కారణంగా నాకూ ఇంద్రుని సమానమైన పదవిపై ఆశ కలిగింది; ఎందుకంటే నా కుమారుడు ఇలాగే ధర్మసంయుతుడై ఉంటే నా కోరిక సిద్ధిస్తుంది.

Verse 4

सुश्रेयो मे भवेज्जन्म यशः कीर्ति समन्वितम् । आराधितो हृषीकेशस्तपोभिर्नियमैस्तथा

నా జన్మ అత్యంత శ్రేయస్కరమై, యశస్సు కీర్తులతో సమన్వితమై ఉండుగాక; అలాగే తపస్సు, నియమాచరణలతో హృషీకేశుని ఆరాధన జరగుగాక.

Verse 5

सुप्रसन्ने हृषीकेशे वरं याचितवानयम् । इंद्रस्य सदृशं पुत्रं विष्णुतेजः पराक्रमम्

హృషీకేశుడు అత్యంత ప్రసన్నుడైనప్పుడు ఇతడు వరం కోరెను—ఇంద్రుని సమానమైన కుమారుడు, విష్ణు తేజస్సు మరియు పరాక్రమంతో యుక్తుడు.

Verse 6

वैष्णवं सर्वपापघ्नं देहि मे मधुसूदन । दत्तवान्स तदा पुत्रमीदृशं सर्वधारकम्

హే మధుసూదనా! సర్వపాపనాశకుడైన, విష్ణుభక్తుడైన కుమారుని నాకు ప్రసాదించుము. అప్పుడు ఆయన అటువంటి, అందరికీ ఆధారమైన కుమారుని అనుగ్రహించాడు.

Verse 7

तदाप्रभृति विप्रेंद्रः पुण्यां कन्यां प्रपश्यति । यथा त्वं चारुसर्वांगी तथायं परिपश्यति

అప్పటినుంచి ఆ విప్రశ్రేష్ఠుడు ఆ పుణ్యవతీ కన్యను మళ్లీ మళ్లీ దర్శిస్తూ ఉంటాడు. నీవు సర్వాంగసుందరిగా ఉన్నట్లే, అతడు ఆమెను కూడా అలాగే తిలకిస్తాడు.

Verse 8

एनं गच्छ वरारोहे अस्मात्पुत्रो भविष्यति । पुण्यात्मा पुण्यधर्मज्ञो विष्णुतेजः पराक्रमः

హే వరారోహే! అతని వద్దకు వెళ్ళుము; అతనివలన నీకు కుమారుడు జన్మిస్తాడు—పుణ్యాత్ముడు, పుణ్యధర్మజ్ఞుడు, విష్ణుతేజస్సుతో ప్రకాశించే వాడు, పరాక్రమశాలి.

Verse 9

एतत्ते सर्वमाख्यातं तथाहं पृच्छिता त्वया । अयं भर्ता भवत्यर्हो भवेदेव न संशयः

నీవు అడిగినట్లే ఈ సమస్తాన్ని నేను నీకు వివరించాను. ఈ పురుషుడు నీ భర్త కావడానికి యోగ్యుడు; ఇందులో సందేహమే లేదు.

Verse 10

सुशंखस्यापि यः शापो वृथा सोऽपि भविष्यति । अस्माज्जाते महाभागे पुत्रे धर्मप्रचारिणि

సుశంఖుడు పలికిన శాపమూ వ్యర్థమవుతుంది, మనలో జన్మించే ఈ మహాభాగ కుమారుడు ధర్మప్రచారకుడై పుట్టినప్పుడు.

Verse 11

भविष्यसि सुखी भद्रे सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । सुक्षेत्रे कृषिकारस्तु बीजं वपति तत्परः

భద్రే, నీవు సుఖినిగా అవుతావు—ఇది సత్యం, సత్యం, నేను చెప్పుచున్నాను. సుసిద్ధమైన క్షేత్రంలో కృషికుడు కర్తవ్యనిష్ఠతో బీజం విత్తును.

Verse 12

स तथा भुंजते देवि यथा बीजं तथा फलम् । अन्यथा नैव जायेत तत्सर्वं सदृशं भवेत्

దేవి, యథా బీజం తథా ఫలం; జీవులు అలాగే ఫలితాన్ని అనుభవిస్తారు. ఇతరథా అది జన్మించదు; సమస్తం స్వకారణసదృశమే అవుతుంది.

Verse 13

अयमेष महाभागस्तपस्वी पुण्यवीर्यवान् । अस्य वीर्यात्समुत्पन्नो अस्यैवगुणसंपदा

ఇతడే మహాభాగ్యుడైన తపస్వి, పుణ్యవీర్యసంపన్నుడు. ఇతని వీర్యమునుండే ఇతనికే సమానమైన గుణసంపద కలవాడు ఉద్భవించాడు.

Verse 14

युक्तः पुत्रो महातेजाःसर्वदेहभृतां वरः । भविष्यति महाभाग्यो युक्तात्मा योगतत्ववित्

సంయమయుతుడైన కుమారుడు మహాతేజస్సుతో, సమస్త దేహధారులలో శ్రేష్ఠుడిగా జన్మించును. అతడు మహాభాగ్యవంతుడు, యుక్తాత్ముడు, యోగతత్త్వవేత్త అవును.

Verse 15

एवं हि वाक्यं तु निशम्य बाला रंभाप्रियोक्तं शिवदायकं तत् । विचिंत्य बुद्ध्येह सुनीथया तदा तत्त्वार्थमेतत्परिसत्यमेव हि

రంభా ప్రియుడు పలికిన శివదాయకమైన ఆ వాక్యాలను విని బాల సునీత బుద్ధితో విచారించి ఇలా అనుకుంది—“ఇది తత్త్వార్థంగా నిశ్చయంగా పరిపూర్ణ సత్యమే.”

Verse 35

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडेवेनोपाख्याने पंचत्रिंशोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీపద్మపురాణంలోని భూమిఖండము, వేనోపాఖ్యానములో ముప్పై ఐదవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।