Adhyaya 27

Verse 1

सूत उवाच । स प्रभुः सर्वलोकेशो ह्यभिषिच्य ततो नृपम् । पृथुं वेनस्य तनयं सर्वराज्ये महाप्रभुम्

సూతుడు పలికెను—అప్పుడు సర్వలోకాధిపతి ప్రభువు వెనుని కుమారుడైన రాజు పృథువును అభిషేకించి, సమస్త రాజ్యానికి మహారాజుగా నియమించాడు।

Verse 2

महाबाहुं महाकायं यथेंद्रं च सुरेश्वरम् । क्रमेणापि ततो ब्रह्मा राज्यानि च विचार्य वै

తదుపరి బ్రహ్మదేవుడు క్రమంగా రాజ్యాలనూ విచారించి, మహాబాహువైన మహాకాయుడైన అతనిని దేవాధిపతి ఇంద్రుని వలె దర్శించాడు।

Verse 3

यद्यस्यापि भवेद्योग्यं दातुं तदुपचक्रमे । वृक्षाणां ब्राह्मणानां च ग्रहर्क्षाणां तथैव च

ఎవడు ఏది దానమివ్వడానికి యోగ్యుడో, అతడు ఆ దానకార్యాన్ని ప్రారంభించాలి—ప్రత్యేకంగా వృక్షాలు, బ్రాహ్మణులు, అలాగే గ్రహ-నక్షత్రాల శుభార్థం కోసం।

Verse 4

सोमं राज्ये सोभ्यषिंचत्तपसां च महामतिः । धर्माणां धर्मयज्ञानां पुण्यानां पुण्यतेजसाम्

ఆ మహామతి సోముని రాజ్యాధికారంలో అభిషేకించాడు—తపస్సు, ధర్మ-ధర్మయజ్ఞాలు, మరియు పుణ్యతేజస్సుతో ప్రకాశించే సోముని।

Verse 5

अपां मध्ये तथा देवं तीर्थानां हि तथैव च । वरुणं सोभिषिच्यैव रत्नानां च द्विजोत्तम

అలాగే జలమధ్యంలో తీర్థాధిదేవతను అభిషేకించాడు; మరియు, ఓ ద్విజోత్తమా, రత్నములలో వరుణునికీ అభిషేకం చేశాడు।

Verse 6

अन्येषां सर्वयक्षाणां राज्ये वैश्रवणं पुनः । विष्णुमेव महाप्राज्ञमादित्यानां पितामहः

ఇతర సమస్త యక్షుల రాజ్యంలో మళ్లీ వైశ్రవణుడు (కుబేరుడు) అధిపతి; ఆదిత్యుల పితామహుడిగా మహాప్రాజ్ఞులు విష్ణువునే నిర్ధారించారు।

Verse 7

राज्ये संस्थापयामास जनता हितहेतवे । सर्वेषामेव पुण्यानां दक्षमेव प्रजापतिम्

ప్రజల హితార్థం రాజ్యంలో దక్ష ప్రజాపతిని స్థాపించారు—సర్వ పుణ్యవంతులలో నిజంగా అత్యంత సమర్థుడు దక్షుడే।

Verse 8

समर्थं सर्वधर्मज्ञं प्रजापतिगणेश्वरम् । प्रह्रादं सर्वधर्मज्ञं स हि राज्ये न्यरूपयत्

అతడు ప్రహ్లాదుని—సమర్థుడిని, సర్వధర్మజ్ఞుడిని, ప్రజాపతిగణేశ్వరుడిని—ఆ సర్వధర్మజ్ఞునే రాజ్యంలో నియమించాడు।

Verse 9

दैत्यानां दानवानां च विष्णुतेजः समन्वितम् । यमं वैवस्वतं धर्मं पैत्र्ये राज्येभिषिच्य च

దైత్యులు, దానవులపై కూడా పాలనార్థం, విష్ణు తేజస్సుతో యుక్తుడైన యమ వైవస్వతుడు—ధర్మస్వరూపుడు—పితృరాజ్యంలో అభిషిక్తుడయ్యాడు।

Verse 10

यक्षराक्षसभूतानां पिशाचोरगसर्पिणाम् । योगिनीनां च सर्वासां वैतालानां महात्मनाम्

యక్షులు, రాక్షసులు, భూతుల యొక్క; పిశాచులు, ఉరగులు, సర్పుల యొక్క; సమస్త యోగినీల యొక్క; మరియు మహాత్ములైన వైతాళుల యొక్క (సమూహం)।

Verse 11

कंकालानां हि सर्वेषां कूष्मांडानां तथैव च । पार्थिवानां च सर्वेषां गिरिशं शूलपाणिनम्

సర్వ కంకాలులకు, సర్వ కూష్మాండులకు, అలాగే సమస్త భౌమ జీవులకు అధిపతి గిరీశుడు—త్రిశూలధారి శివుడు.

Verse 12

पर्वतानां हि सर्वेषां हिमवंतं महागिरिम् । नदीनां च तडागानां वापिकानां तथैव च

సర్వ పర్వతాలలో మహాగిరి హిమవంతుడు శ్రేష్ఠుడు; అలాగే నదులు, తడాగాలు, వాపీలు మధ్యেও (అతడే ప్రధానుడు).

Verse 13

कुंडानां कूपराज्ये हि दिव्येषु च सुरेश्वरः । सागरं स्थापितं पुण्यं सर्वतीर्थमनुत्तमम्

కుండాలు, కూపాల పుణ్య రాజ్యంలో, దివ్య స్థలాల మధ్య దేవేశ్వరుడు పుణ్యమైన ‘సాగర’ాన్ని స్థాపించాడు—అది సర్వతీర్థమయమైన అనుత్తమ తీర్థం.

Verse 14

गंधर्वाणां तु सर्वेषां राज्ये पुण्ये तथैव च । चित्ररथं ततो ब्रह्मा अभिषिच्य सुरेश्वरः

అనంతరం దేవేశ్వరుడు బ్రహ్మా సమస్త గంధర్వుల పుణ్యధర్మమయ రాజ్యానికి చిత్రరథుని విధివిధానంగా అభిషేకించాడు.

Verse 15

नागानां पुण्यवीर्याणां वासुकिं च चतुर्मुखः । सर्पाणां तु तथा राज्ये अभिषिच्य स तक्षकम्

అనంతరం చతుర్ముఖ బ్రహ్మా పుణ్యవీర్యమయ నాగుల్లో వాసుకిని అభిషేకించాడు; అలాగే సర్పుల రాజ్యానికి తక్షకుని ప్రతిష్ఠించాడు.

Verse 16

वारणानां ततो राज्ये ऐरावणमसिंचत । अश्वानां चैव सर्वेषामुच्चैःश्रवसमेव च

అనంతరం ఏనుగుల రాజ్యములో ఆయన ఐరావతాన్ని అభిషేకించాడు; అలాగే సమస్త అశ్వములలో ఒక్క ఉచ్చైఃశ్రవసునే అభిషేకించాడు।

Verse 17

पक्षिणां चैव सर्वेषां वैनतेयमथापि सः । मृगाणां च ततो राज्ये ब्रह्मा सिंहमथादिशत्

అన్ని పక్షులలో ఆయన వైనతేయుడు (గరుడుడు)ను అధిపతిగా నియమించాడు; మరియు మృగముల రాజ్యంలో బ్రహ్మ సింహాన్ని అధిపతిగా ఆజ్ఞాపించాడు।

Verse 18

गोवृषं तु गवां मध्ये अभिषिच्य प्रजापतिः । वनस्पतीनां सर्वेषां प्लक्षमेव पितामहः

ప్రజాపతి గోవుల మధ్య గోవృషభాన్ని అభిషేకించాడు; మరియు పితామహుడు బ్రహ్మ సమస్త వృక్షములలో ప్లక్ష వృక్షాన్నే ప్రధానంగా స్థాపించాడు।

Verse 19

एवं राज्यानि सर्वाणि संस्थाप्य च पितामहः । दिशापालांस्ततो ब्रह्मा स्थापयामास सत्तमः

ఇలా సమస్త రాజ్యాలను స్థాపించిన పితామహుడు—సత్పురుషులలో శ్రేష్ఠుడైన—బ్రహ్మ అనంతరం దిక్పాలకులను నియమించాడు।

Verse 20

वैराजस्य तथा पुत्रं पूर्वस्यां दिशि सत्तमः । सुधन्वानं दिशःपालं राजानं सोभ्यषिंचत

ఆపై ఆ శ్రేష్ఠుడు వైరాజుని కుమారుడు సుధన్వాను తూర్పు దిశలో రాజుగా, దిక్పాలకుడిగా అభిషేకించాడు।

Verse 21

दक्षिणस्यां महात्मानं कर्दमस्य प्रजापतेः । पुत्रं शंखपदं नाम राजानं सोभ्यषिंचत

దక్షిణ దిశలో ఆయన ప్రజాపతి కర్దముని కుమారుడైన మహాత్ముడు శంఖపదుని రాజుగా అభిషేకించాడు।

Verse 22

पश्चिमायां तथा ब्रह्मा वरुणस्य प्रजापतेः । पुत्रं च पुष्करं नाम सोऽभ्यषिंचत्प्रजापतिः

అదేవిధంగా పశ్చిమ దిశలో ప్రజాపతి బ్రహ్మ వరుణుని కుమారుడైన పుష్కరుని ప్రజాపతి పదవిలో అభిషేకించాడు।

Verse 23

उत्तरस्यां दिशि ब्रह्म नलकूबरमेव च । एवं चैवाभ्यषिंचच्च दिक्पालान्समहौजसः

ఓ బ్రహ్మా! ఉత్తర దిశలో ఆయన నలకూబరుని కూడా స్థాపించాడు; ఈ విధంగా ఆ మహావీరుడు దిక్పాలులను యథావిధిగా అభిషేకించాడు।

Verse 24

यैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना । यथाप्रदेशमद्यापि धर्मेण प्रतिपाल्यते

వారి చేత ఈ సమస్త భూమి—సప్తద్వీపములు, నగరములతో సహా—ఇప్పటికీ ప్రాంతానుగుణంగా ధర్మముతో పరిపాలింపబడుతోంది।

Verse 25

पृथुश्चैवं महाभागः सोभिषिक्तो नराधिपः । राजसूयादिभिः सर्वैरभिषिक्तो महामखैः

ఈ విధంగా మహాభాగుడు నరాధిపుడు పృథువు అభిషిక్తుడయ్యాడు; రాజసూయాది సమస్త మహామఖములచే అతని విధివత్గా అభిషేకం జరిగింది।

Verse 26

विधिना वेददृष्टेन राजराज्ये महीपतिः । चाक्षुषे नाम्नि संपुण्ये अतीते च महौजसि

వేదదృష్టమైన విధి ప్రకారం భూపతి తన రాజ్యాన్ని పాలించాడు; మరియు ‘చాక్షుష’ అనే పరమపుణ్యమయమైన, గతించిన మహౌజస్వి కాలంలో అతడు మహాతేజస్సుతో వెలిగెను।

Verse 27

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । राज्याभिषेकोनाम सप्तविंशोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీపద్మపురాణంలోని పంచపంచాశత్-సహస్ర-సంహితా భూమిఖండంలో ‘రాజ్యాభిషేకం’ అనే ఇరవై ఏడవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।

Verse 28

विस्तरं चापि व्याख्यास्ये पृथोश्चैव महात्मनः । यदि मामेव विप्रेन्द्र शुश्रूषसि अतंद्रितः

మహాత్ముడైన పృథువు చరిత్రను కూడా నేను విస్తారంగా వివరిస్తాను; ఓ విప్రేంద్రా, నీవు అలసటలేక నా మాటలకే శ్రద్ధతో సేవచేస్తే।

Verse 29

एतदेवमधिष्ठानं महत्पुण्यं प्रकीर्तितम् । सर्वेष्वेव पुराणेषु एतद्धि निश्चितं सदा

ఇలా ఈ అధిష్ఠానం మహాపుణ్యకరమని ప్రకటించబడింది; నిజంగా ఇదే విషయం అన్ని పురాణాలలో ఎల్లప్పుడూ నిశ్చయంగా స్థాపితమై ఉంది।

Verse 30

पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्गवासकरं शुभम् । धन्यं पवित्रमायुष्यं पुत्रदं वृद्धिदायकम्

ఇది పుణ్యకరం, యశస్సును ప్రసాదించేది, ఆయుష్షును పెంపొందించేది; శుభకరం మరియు స్వర్గవాసానికి కారణం. ధన్యమూ పవిత్రకరమూ అయి, దీర్ఘాయుష్షు, పుత్రప్రాప్తి, వృద్ధి-సమృద్ధిని ఇస్తుంది।

Verse 31

यः शृणोति नरो भक्त्या भावध्यानसमन्वितः । अश्वमेधफलं तस्य जायते नात्र संशयः

భక్తితో, హృదయధ్యానముతో మరియు ఏకాగ్రతతో ఎవడు దీనిని శ్రవణం చేస్తాడో, అతనికి అశ్వమేధ యజ్ఞఫలం కలుగుతుంది—ఇందులో సందేహం లేదు.