Adhyaya 125

Verse 1

सूत उवाच । वेनस्याज्ञां सुसंप्राप्य पृथुः परमधार्मिकः । संबभ्रे सर्वसंभारान्नानापुण्यान्नृपात्मजः

సూతుడు పలికెను—వేనుని ఆజ్ఞను సమ్యకంగా స్వీకరించిన పరమధార్మికుడు పృథువు, ఓ రాజకుమారా, నానావిధ పుణ్యకరమైన సమస్త సంభారములను సమకూర్చెను।

Verse 2

निमंत्र्य ब्राह्मणान्सर्वान्नानादेशोद्भवानपि । अथ वेन इयाजासावश्वमेधेन भूपतिः

నానా దేశముల నుండి వచ్చిన వారితో సహా సమస్త బ్రాహ్మణులను ఆహ్వానించి, రాజు వేనుడు తదుపరి అశ్వమేధ యజ్ఞమును ఆచరించెను।

Verse 3

दानान्यदाद्ब्राह्मणेभ्यो नानारूपाण्यनेकशः । जगाम वैष्णवं लोकं सकायो जगतीपतिः

ఆయన బ్రాహ్మణులకు నానారూపములలో అనేక విధముల దానములను విరివిగా ఇచ్చెను; మరియు జగతీపతి స్వదేహముతోనే వైష్ణవ లోకమునకు గమించెను।

Verse 4

विष्णुना सह धर्मात्मा नित्यमेव प्रवर्तते । एतद्वः सर्वमाख्यातं चरित्रं तस्य भूपतेः

ఆ ధర్మాత్ముడైన రాజు నిత్యము విష్ణువుతో సమన్వయంగా ప్రవర్తిస్తాడు. ఓ భూపతే, ఆ నృపుని చరిత్రమంతటిని నీకు పూర్తిగా వివరించితిని.

Verse 5

सर्वपापप्रशमनं सर्वदुःखविनाशनम् । पृथुरेव स धर्मात्मा राजा पृथ्वीं प्रशासति

అతడు సమస్త పాపాలను శమింపజేసేవాడు, సమస్త దుఃఖాలను నశింపజేసేవాడు; ఆ ధర్మాత్ముడైన రాజు పృథువే భూమిని పాలిస్తున్నాడు.

Verse 6

त्रैलोक्येन समं पृथ्वीं दुदोह नृपसत्तमः । प्रजास्तु रंजितास्तेन पुण्यधर्मानुकर्मभिः

నృపసత్తముడు త్రిలోకసమ సమృద్ధి కలుగునట్లు భూమిని ‘దోహనము’ చేశాడు; అతని పుణ్యధర్మాచరణల వలన ప్రజలు ఆనందించారు.

Verse 7

एतत्ते सर्वमाख्यातं भूमिखण्डमनुत्तमम् । प्रथमं सृष्टिखंडं तु द्वितीयं भूमिखंडकम्

ఈ అనుత్తమమైన భూమిఖండమంతటిని నీకు వివరించితిని. మొదటిది సృష్టిఖండము, రెండవది భూమిఖండము అని చెప్పబడింది.

Verse 8

भूमिखंडस्यमाहात्म्यं कथयिष्याम्यहं पुनः । अस्य खंडस्य वै श्लोकं यः शृणोति नरोत्तमः

నేను మరల భూమిఖండ మహాత్మ్యాన్ని వివరిస్తాను. ఈ ఖండంలోని ఒక శ్లోకమును ఎవడు శ్రేష్ఠ నరుడు వింటాడో—

Verse 9

दिनस्यैकस्य वै पापं तस्य चैव प्रणश्यति । यो नरो भावसंयुक्तोऽध्यायं संशृणुते सुधीः

భావభక్తితో యుక్తుడై వివేకంతో ఈ అధ్యాయాన్ని శ్రద్ధగా వినే నరునికి, ఒక్క దినపు పాపమూ నిశ్చయంగా నశిస్తుంది।

Verse 10

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि श्रूयतां द्विजसत्तमाः । दत्तस्य गोसहस्रस्य ब्राह्मणेभ्यः सुपर्वणि

దాని పుణ్యాన్ని నేను ప్రకటిస్తున్నాను—హే ద్విజశ్రేష్ఠులారా, వినండి—శుభ పర్వదినాన బ్రాహ్మణులకు వెయ్యి ఆవులను దానం చేసిన ఫలం ఏదో అది।

Verse 11

यत्फलं तत्प्रजायेत विष्णुस्तस्य प्रसीदति । अस्य पद्मपुराणस्य पठमानस्य नित्यशः

ఇందునుండి కలగవలసిన ఫలం ఏదో అది నిశ్చయంగా కలుగుతుంది; మరియు ఈ పద్మపురాణాన్ని నిత్యం పఠించే వానిపై విష్ణువు ప్రసన్నుడవుతాడు।

Verse 12

कलौयुगे तु विघ्नाश्च न जायंते नरस्य वै । व्यास उवाच । कस्मात्कलौ न जायंते शृण्वानस्य च पद्मज

కలియుగంలో ఆ నరునికి విఘ్నాలు కలగవు. వ్యాసుడు అన్నాడు—హే పద్మజ (బ్రహ్మా), కలిలో శ్రవణం చేసే వానికెందుకు విఘ్నాలు కలగవు?

Verse 13

नरस्य पुण्ययुक्तस्य नाना विघ्नाः सुदारुणाः । ब्रह्मोवाच । मखस्याप्यश्वमेधस्य यत्फलं परिकथ्यते

పుణ్యముతో యుక్తుడైన నరునికీ అనేక విధాల అత్యంత భయంకరమైన విఘ్నాలు కలుగుతాయి. బ్రహ్మా అన్నాడు—యజ్ఞానికి, అశ్వమేధానికీ చెప్పబడే ఫలం (ఇప్పుడు వివరించబడుతుంది)।

Verse 14

तत्फलं दृश्यते तात पुराणे पद्मसंज्ञके । अश्वमेधमखः पुण्यः कलौ नैव प्रवर्तते

ఓ నాయనా! ఆ ఫలము పద్మ పురాణమునందు కనబడుచున్నది. కలియుగమున పవిత్రమైన అశ్వమేధ యాగము ఆచరింపబడదు.

Verse 15

पुराणं चापि यत्तद्वदश्वमेधसमं किल । अश्वमेधस्य यत्पुण्यं स्वर्गमोक्षफलप्रदम्

ఈ పురాణము కూడా అశ్వమేధ యాగముతో సమానమని చెప్పబడినది. అశ్వమేధ యాగ పుణ్యము స్వర్గము మరియు మోక్షమును ప్రసాదించును.

Verse 16

न भुंजंति नराः पापाः पापमार्गेषु संस्थिताः । पुराणस्यास्य पुण्यस्य पद्मसंज्ञस्य सत्तम

ఓ పుణ్యాత్ముడా! పాప మార్గమున సంచరించు పాపాత్ములు ఈ పవిత్ర పద్మ పురాణ ఫలమును పొందలేరు.

Verse 17

अश्वमेधसमं पुण्यं न भुंजंति कलौ नराः । कलौ युगे नरैः पापैर्गंतव्यं नरकार्णवम्

కలియుగమున మానవులు అశ్వమేధ సమానమైన పుణ్యమును పొందలేరు. కలియుగమున పాపాత్ములు నరక సముద్రమునకు వెళ్ళవలసి వచ్చును.

Verse 18

कस्माच्छ्रोष्यंति तत्पुण्यं चतुर्वर्गप्रसाधनम् । येन श्रुतमिदं पुण्यं पुराणं पद्मसंज्ञकम्

ధర్మార్థకామమోక్షములను ప్రసాదించు ఆ పుణ్యమును వారు ఎందుకు వినరు? ఎవరిచేత ఈ పవిత్ర పద్మ పురాణము వినబడినదో.

Verse 19

सर्वं हि साधितं तेन चतुर्वर्गस्य साधनम् । अश्वमेधादयो यज्ञास्तस्मान्नष्टा महामते

దానివలన చతుర్వర్గసాధనమంతటిని సాధించినట్లే; కనుక, ఓ మహామతీ, అశ్వమేధాది యజ్ఞాలు ఇప్పుడు లుప్తప్రాయమై నిరర్థకమయ్యాయి।

Verse 20

कलौ युगे गताः स्वर्गे सवेदाः सांगसस्वराः । यः कोपि सत्वसंपन्नः श्रद्धावान्भगवत्परः

కలియుగంలో వేదాలు అంగోపాంగాలతో, స్వరసహితంగా, యథార్థంగా స్వర్గానికి వెళ్లినట్లున్నాయి; అయినా సత్త్వసంపన్నుడు, శ్రద్ధావంతుడు, భగవద్పరుడు ఎవడైనా…

Verse 21

श्रोतुमिच्छति धर्मात्मा सपुत्रो भार्यया सह । श्रवणार्थं महाश्रद्धा पूर्वं तस्य प्रजायते

ఆ ధర్మాత్ముడు కుమారుడితో, భార్యతో కలిసి వినాలని కోరుతాడు; వినుటకై అతనిలో ముందుగానే మహాశ్రద్ధ జన్మిస్తుంది।

Verse 22

शृण्वानस्य नरस्यापि महाविघ्नो न संचरेत् । अश्रद्धा जायते पूर्वं पाठकस्य नरस्य च

కేవలం వినుచున్న మనిషికైనా మహావిఘ్నం సంచరించదు; కానీ ముందుగా పఠించువానిలోను, (సంబంధిత) మనిషిలోను అశ్రద్ధ పుడుతుంది।

Verse 23

लोभश्च जायते तस्य शृण्वानस्य द्विजोत्तम । प्रेषितो विष्णुदेवेन महामोहः स दारुणः

ఓ ద్విజోత్తమా, వినుచుండగా అతనిలో లోభమూ పుడుతుంది; అది విష్ణుదేవుడు పంపిన భయంకరమైన మహామోహమే।

Verse 24

अकरोत्स विनाशं तु शृण्वतश्चास्य नित्यशः । दूषकाः कुत्सकाः पापाः संभवंति दिने दिने

ఇదిని నిత్యం వినువానికి నిశ్చయంగా వినాశమే కలుగుతుంది; రోజురోజుకు దూషకులు, పరిహాసకులు, పాపులు పుట్టుకొస్తూనే ఉంటారు.

Verse 25

ज्ञातव्यं तु सुबुद्धेन विघ्नरूपं ममाधुना । संजातं दृश्यते व्यास तथा होमं समाचरेत्

సుబుద్ధిగలవాడు తెలుసుకోవలసింది—ఇప్పుడు నా రూపంలోనే ఒక విఘ్నం ఉద్భవించింది. ఓ వ్యాసా, అది ప్రత్యక్షంగా కనిపిస్తోంది; కాబట్టి విధివిధానంగా హోమం ఆచరించు.

Verse 26

वैष्णवैश्च महामंत्रैर्विष्णुसूक्तैः सुपुण्यदैः । विष्णोरराटमंत्रेण सहस्रशीर्षकेण च

వైష్ణవ మహామంత్రాలతో, అత్యంత పుణ్యప్రదమైన విష్ణు సూక్తాలతో, అలాగే విష్ణువు యొక్క అరాట మంత్రంతో మరియు సహస్రశీర్ష సూక్తంతో కూడ।

Verse 27

इदं विष्णु सुमंत्रेण आब्रह्मेण पुनः पुनः । त्र्यंबकेन च मंत्रेण होममेवं समाचरेत्

ఇలా ఈ శుభమైన విష్ణు మంత్రంతో, బ్రహ్మ వరకు వ్యాపించే ఆహ్వానంతో, మళ్లీ మళ్లీ; అలాగే త్ర్యంబక (శివ) మంత్రంతో కూడ హోమం ఆచరించాలి.

Verse 28

बृहत्साम्ना सुमंत्रेण द्वादशाक्षरकेण च । यस्य देवस्य यो होमस्तस्य मंत्रेण होमयेत्

బృహత్సామంతో, శుభ మంత్రంతో, అలాగే ద్వాదశాక్షరి మంత్రంతో కూడ; ఏ దేవతకు ఏ హోమం ఉద్దేశించబడితే, ఆ దేవత యొక్క స్వమంత్రంతోనే ఆ హోమం చేయాలి.

Verse 29

अष्टोत्तरतिलाज्यैश्च पालाशैः समिधैरपि । ग्रहाणामपि कर्त्तव्यं स्थापनं पूजनं द्विज

హే ద్విజా! తిలాలు–ఘృతంతో అష్టోత్తరశత ఆహుతులు, అలాగే పలాశ సమిధలతో గ్రహదేవతలను స్థాపించి పూజించవలెను।

Verse 30

विघ्नेशं पूजयेत्तत्र शारदां च सुरेश्वरीम् । जातवेदां महामायां चंडिकां क्षेत्रनायकम्

అక్కడ విఘ్నేశ్వరుని, అలాగే దేవతల అధీశ్వరి శారదాదేవిని పూజించాలి; ఇంకా జాతవేదా, మహామాయా, చండికా మరియు ఆ క్షేత్రనాయకుని (క్షేత్రపాలుని) కూడా పూజించాలి।

Verse 31

तिलैश्च तंदुलैराज्यैस्तेषां मंत्रसमुद्यतैः । एवं होमः प्रकर्त्तव्यो ब्राह्मणेभ्यो ददेद्धनम्

తిలాలు, తండులు (బియ్యం) మరియు ఘృతంతో—విధిగా నిర్దిష్ట మంత్రాలతో—ఇలా హోమం చేయాలి; అనంతరం బ్రాహ్మణులకు ధనదానం ఇవ్వాలి।

Verse 32

यथासंभाविकां तात दक्षिणां धेनुसंयुताम् । ततो विघ्नाः प्रणश्यंति पुराणं सिद्धिमाप्नुयात्

కాబట్టి, హే తాతా! యథాశక్తి గోవుతో కూడిన దక్షిణ (దానం) సమర్పించాలి; అప్పుడు విఘ్నాలు నశించి పురాణపఠనం సిద్ధిని పొందుతుంది।

Verse 33

एवं न कुरुते यो हि तस्य विघ्नं वदाम्यहम् । तस्यांगे जायते रोगो बहुपीडाप्रदायकः

ఇలా చేయని వానిగూర్చి నేను విఘ్నాన్ని చెబుతున్నాను: అతని శరీరంలో తీవ్రమైన బాధనిచ్చే రోగం పుడుతుంది।

Verse 34

भार्या शोकः पुत्रशोको धनहानिः प्रजायते । नानाविधान्महारोगान्भुंजते नात्र संशयः

భార్యా వియోగశోకం, పుత్ర వియోగశోకం, ధననష్టం కలుగును; మరియు నానావిధ మహారోగములను అనుభవించవలసి వస్తుంది—ఇందులో సందేహము లేదు.

Verse 35

यस्य गेहे नास्ति वित्तमुपवासं समाचरेत् । एकादशीं सुसंप्राप्य पूजयेन्मधुसूदनम्

ఎవరి ఇంట ధనం లేకపోతే, అతడు ఉపవాసం ఆచరించాలి; ఏకాదశిని సక్రమంగా చేరి మధుసూదనుని (విష్ణువును) పూజించాలి.

Verse 36

षोडशैश्चोपचारैश्च भावयुक्तेन चेतसा । ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्यथावित्तानुसारतः

భక్తిభావంతో నిండిన మనస్సుతో షోడశోపచారాలతో పూజ చేసి; అనంతరం తన సామర్థ్యానుసారంగా బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టాలి.

Verse 37

केशवाय ततो दत्वा संकल्पं हविषान्वितम् । स्वयं कुर्यात्ततः प्राज्ञो भोजनं सह बांधवैः

ఆపై కేశవునికి హవిస్సుతో కూడిన సంకల్పాన్ని సమర్పించి; జ్ఞాని తరువాత తన బంధువులతో కలిసి తానే భోజనం చేయాలి.

Verse 38

पुत्रैस्तु भार्यया युक्तस्ततः सिद्धिमवाप्नुयात् । पुराणसंहितापूर्णा श्रोतव्या धर्मतत्परैः

పుత్రులతో కూడి భార్యతో సహితుడై అతడు అప్పుడు సిద్ధిని పొందును; ధర్మనిష్ఠులు సంహితాపూర్ణమైన పురాణాన్ని శ్రవణం చేయవలెను.

Verse 39

चतुर्वर्गस्य वै सिद्धिर्जायते तस्य नान्यथा । सपादं लक्षमेकं तु ब्रह्माख्यं पुष्करं शृणु

ఆ పుణ్యతీర్థం వలననే చతుర్వర్గసిద్ధి నిశ్చయంగా కలుగుతుంది; ఇతర మార్గం లేదు. ఇప్పుడు బ్రహ్మతీర్థమని ప్రసిద్ధి చెందిన, సపాదలక్ష విస్తీర్ణమైన పుష్కరాన్ని వినుము.

Verse 40

कृते युगे तु निष्पापाः शृण्वंति मनुजा द्विज । लक्षस्यार्द्धं ततः कृत्स्नं पुराणं पद्मसंज्ञकम्

కృతయుగంలో, ఓ ద్విజా, పాపరహితులు ‘పద్మ’ అనే ఈ సంపూర్ణ పురాణాన్ని శ్రవణం చేస్తారు; దాని పరిమాణం లక్షార్ధం, అంటే యాభై వేల శ్లోకాలు.

Verse 41

श्लोकानां तु सहस्राभ्यां द्वाभ्यामेव तथाधिकम् । त्रेतायुगे तथा प्राप्ते यदा श्रोष्यंति मानवाः

ఇది రెండు వేల శ్లోకాలతో కూడి, అదనంగా మరో రెండు శ్లోకాలు కలిగి ఉంది. త్రేతాయుగం వచ్చినప్పుడు మనుష్యులు దీనిని శ్రవణం చేస్తారు.

Verse 42

चतुर्वर्गफलं भुक्त्वा ते यास्यंति हरिं पुनः । द्वाविंशतिसहस्राणि संहितापद्मसंज्ञिता

చతుర్వర్గఫలాన్ని అనుభవించిన తరువాత వారు మళ్లీ హరిని పొందుతారు. ‘పద్మ’ అనే ఈ సంహితలో ఇరవై రెండు వేల శ్లోకాలు ఉన్నాయి.

Verse 43

द्वापरे कथिता विप्र ब्रह्मणा परमात्मना । द्वादशैव सहस्राणां पद्माख्या सा तु संहिता

ఓ విప్రా, ద్వాపరయుగంలో పరమాత్మస్వరూపుడైన బ్రహ్మదేవుడు దీనిని ఉపదేశించాడు. ‘పద్మ’ అనే ఆ సంహితలో ఖచ్చితంగా పన్నెండు వేల శ్లోకాలు ఉన్నాయి.

Verse 44

कलौ युगे पठिष्यंति मानवा विष्णुतत्पराः । एकोर्थश्चैकभावश्च चतुर्ष्वपि प्रवर्तितः

కలియుగంలో విష్ణుపరాయణులైన మనుష్యులు ఈ ఉపదేశాన్ని పఠిస్తారు. నాలుగు వేదాలలోనూ ఒకే అర్థం, ఒకే భావం ప్రతిపాదించబడింది.

Verse 45

संहितास्वेव विप्रेंद्र शेषाख्यानप्रविस्तरः । द्वादशैव सहस्राणि नाशं यास्यंति सत्तम

హే విప్రేంద్రా, సంహితలలోనే ‘శేషాఖ్యానం’ అనే విస్తృత వృత్తాంతం—పన్నెండు వేల శ్లోకాల పరిమాణం—హే సత్తమా, నశించిపోతుంది.

Verse 46

कलौ युगे तु संप्राप्ते प्रथमं हि भविष्यति । भूमिखंडं नरः श्रुत्वासर्वपापैः प्रमुच्यते

కలియుగం వచ్చినప్పుడు ఇదే ప్రధానమవుతుంది. భూమిఖండాన్ని శ్రవణం చేసిన మనిషి సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.

Verse 47

मुच्यते सर्वदुःखेभ्यः सर्वरोगैः प्रमुच्यते । अन्यत्सर्वं परित्यज्य जपं दानं तथा श्रुतम्

అతడు సమస్త దుఃఖాల నుండి విముక్తుడవుతాడు, అన్ని రోగాల నుండీ పూర్తిగా విడుదలవుతాడు. మిగతా అన్నిటిని విడిచి జపం, దానం, అలాగే శ్రవణం/అధ్యయనం ఆచరించాలి.

Verse 48

श्रोतव्यं हि प्रयत्नेन पद्माख्यं पापनाशनम् । प्रथमं सृष्टिखंडं तु द्वितीयं भूमिखंडकम्

పాపనాశకమైన ‘పద్మ’ అనే పురాణాన్ని ప్రయత్నంతో తప్పక శ్రవణం చేయాలి. దాని మొదటి ఖండం ‘సృష్టిఖండం’, రెండవది ‘భూమిఖండం’.

Verse 49

तृतीयं स्वर्गखंडं च पातालं तु चतुर्थकम् । पंचमं चोत्तरं खंडं सर्वपापप्रणाशनम्

మూడవది స్వర్గఖండము, నాలుగవది పాతాళఖండము. ఐదవది ఉత్తరఖండము; అది సమస్త పాపాలను నశింపజేయునది.

Verse 50

यः शृणोति नरो भक्त्या पंचखंडान्यनुक्रमात् । गोप्रदानसहस्रस्य मानवो लभते फलम्

భక్తితో క్రమానుసారంగా ఐదు ఖండములను వినే మనుడు, వెయ్యి గోవులను దానం చేసిన ఫలమును పొందును.

Verse 51

महाभाग्येन लभ्यंते पंचखंडानि भूसुराः । श्रुतानि मोक्षदानि स्युः सत्यं सत्यं न संशयः

ఓ భూసురులారా (బ్రాహ్మణులారా), ఐదు ఖండములు మహాభాగ్యముచేతనే లభించును. వీటిని వినినచో మోక్షదాయకమగును—సత్యం సత్యం, సందేహం లేదు.

Verse 125

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां वेनोपाख्याने पंचविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీపద్మపురాణము భూమిఖండములో, యాభై ఐదు వేల శ్లోకసంహితలోని, వేనోపాఖ్యానమందలి నూట ఇరవై ఐదవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.