Shloka 6
Tīrtha-vidhi (Procedure for Holy Places) — Prayāgarāja-māhātmya
सामान्यविधिपूर्वं तत्प्रयागाख्यानमब्रवीत् । वसुरुवाच । श्रृणु भद्रे प्रवक्ष्यामि तीर्थाभिगमने विधिम् ॥ ६ ॥
sāmānyavidhipūrvaṃ tatprayāgākhyānamabravīt | vasuruvāca | śrṛṇu bhadre pravakṣyāmi tīrthābhigamane vidhim || 6 ||
ముందుగా సాధారణ విధిని చెప్పి తరువాత ప్రయాగాఖ్యానాన్ని వివరించాడు. వసువు అన్నాడు—ఓ భద్రే, వినుము; తీర్థాన్ని సమీపించే విధానాన్ని నేను చెప్పుదును ॥६॥
Vasu
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It frames pilgrimage as a disciplined dharmic act: before hearing Prayāga’s glory, one must understand the “general procedure” (sāmānya-vidhi) that purifies intention and makes tīrtha-visit spiritually fruitful.
Bhakti here is expressed as reverent listening and correct practice—approaching a tīrtha with proper conduct and receptivity (śṛṇu) is a devotional mode that prepares one to receive the tīrtha’s grace.
It points to ritual procedure (kalpa-style vidhi): orderly rules governing sacred acts like tīrtha-yātrā, emphasizing correct method before narrating the specific māhātmya of Prayāga.