Shloka 5
The Discourse of Rukmāṅgada
Prabodhinī Ekādaśī, Kārtika-vrata, and Satya-dharma
तत्र वै भोजनं देयं विप्राणां च महात्मनाम् । अथवा ज्येष्ठपत्नी या सा करोतु व्रतादिकम् । एवमुक्ते तु वचने मोहिन्या रुक्मभूषणः ॥ ५ ॥
tatra vai bhojanaṃ deyaṃ viprāṇāṃ ca mahātmanām | athavā jyeṣṭhapatnī yā sā karotu vratādikam | evamukte tu vacane mohinyā rukmabhūṣaṇaḥ || 5 ||
అక్కడే మహాత్ములైన విప్రులకు భోజనం సమర్పించాలి. లేకపోతే జ్యేష్ఠ భార్య వ్రతాది ఆచరించుగాక. మోహినీ ఇలా పలికిన మాటలు విని స్వర్ణాభరణధారి రుక్మభూషణుడు ప్రత్యుత్తరం చెప్పాడు।
Narrator (Purāṇic narrative frame; the verse reports Mohinī’s instruction and Rukmabhūṣaṇa’s reaction)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: hasya
FAQs
It links vrata-phala (the fruit of vows) with dāna—especially feeding worthy brāhmaṇas—showing that devotion and merit are strengthened through self-discipline plus charitable offering.
By prescribing vrata and respectful service (bhojana-dāna) to the righteous, it frames bhakti as lived practice—purifying intention through observance and honoring dharmic representatives.
Ritual procedure (kalpa-oriented practice) is implied: proper vrata-vidhi and dāna-vidhi—who should be fed (vipra, mahātman) and how the observance may be delegated within the household (elder wife performing the rites).