Shloka 1
Adhyaya 9 — Vasiṣṭha and Viśvāmitra’s Mutual Curse: The Āḍi–Baka Battle and Brahmā’s Pacification
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे हरिश्चन्द्रोपाख्यानं नामाष्टमोऽध्यायः ।
नवमोऽध्यायः
पक्षिण ऊचुः राज्यच्युते हरिश्चन्द्रे गते च त्रिदशालयम् ।
निश्चक्राम महातेजा जलवासात् पुरोहितः ॥
iti śrī-mārkaṇḍeya-purāṇe hariścandropākhyānaṃ nāmāṣṭamo 'dhyāyaḥ | navamo 'dhyāyaḥ | pakṣiṇa ūcuḥ rājya-cyute hariścandre gate ca tridaśālayam | niścakrāma mahā-tejā jala-vāsāt purohitaḥ ||
ఇట్లు శ్రీమార్కండేయ పురాణములో ‘హరిశ్చంద్రోపాఖ్యానం’ అనే ఎనిమిదవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు తొమ్మిదవ అధ్యాయం ప్రారంభమగుచున్నది. పక్షులు అన్నారు—హరిశ్చంద్రుడు రాజ్యమునుండి పతనమై దేవలోకమునకు వెళ్లినప్పుడు, తేజస్సుగల కులపురోహితుడు తన జలనివాసమునుండి బయలుదేరెను.
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The narrative shifts from the king’s ordeal to the priestly perspective, highlighting that dharma is sustained by multiple social pillars—kṣatra (royalty) and brāhma (priestly guidance).
Textual framing and carita continuation; the colophon is a structural marker rather than a pancalakṣaṇa component.
‘Water-dwelling’ suggests withdrawal and tapas-like containment; the priest emerging indicates re-entry of guiding wisdom after a period of dissolution or concealment.