Shloka 1
Adhyaya 86 — Dhumralocana’s Mission and His Ashing by the Goddess; Shumbha Sends Chanda and Munda
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽथ सावर्णिके मन्वन्तरे देविमाहात्म्ये पञ्चाशोत्तमोध्यायः ।
षडशीतितमोऽध्यायः- ८६ ।
ऋषिरुवाच इत्याकर्ण्य वचो देव्याः स दूतोऽमर्षपूरितः ।
समाचष्ट समागम्य दैत्यराजाय विस्तरात् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe 'tha sāvarṇike manvantare devīmāhātmye pañcāśottamo 'dhyāyaḥ | ṣaḍaśītitamo 'dhyāyaḥ—86 | ṛṣir uvāca ityākarṇya vaco devyāḥ sa dūto 'marṣapūritaḥ | samācaṣṭa samāgamya daityarājāya vistarāt ||
ఋషి పలికాడు—దేవి వాక్యాలను విని ఆ దూత కోపంతో నిండిపోయి, వెళ్లి దైత్యరాజుకు ఆ సంగతులన్నిటిని విపులంగా నివేదించాడు.
FAQs
When truth is spoken without fear, the proud often respond with indignation rather than reflection. The messenger’s ‘amarṣa’ signals the tightening of ego before its fall.
Explicitly anchored to Manvantara (Sāvarṇi) by the colophon; the episode is an ākhyāna illustrating dharma’s restoration in that temporal framework.
The ‘reporting in detail’ mirrors how the mind rehearses an affront, amplifying conflict. The text prepares the listener for the purification that comes through confronting and dissolving that reactive pattern.