Shloka 31
Adhyaya 81 — Suratha and Samadhi Seek Sage Medhas; Introduction to Mahamaya and the Madhukaitabha Origin Account
अयं च निकृतः पुत्रैर्दारैर्भृत्यैस्तथोज्झितः ।
स्वजनेन च सन्त्यक्तस्तेषु हार्दे तथाप्यति ॥
ayaṃ ca nikṛtaḥ putrair dārair bhṛtyais tathojjhitaḥ |
svajanena ca santyaktas teṣu hārde tathāpy ati ||
“ఇక ఈ మనిషి—కొడుకుల చేత మోసపోయి, భార్యా సేవకుల చేత విడిచిపెట్టబడి, తనవారిచేత కూడా త్యజింపబడి—అయినా వారిపట్ల గాఢమైన స్నేహం కలిగి ఉన్నాడు।”
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The problem is universal across social roles: betrayal does not automatically end attachment. Recognizing this shared bondage is the first step toward seeking a higher remedy.
Narrative framing before the Goddess-centered revelation; not a cosmological/genealogical passage.
The verse underscores the non-personal nature of bondage: it is not merely ‘my story’ but a structural feature of embodied mind under Śakti’s projecting force.