Shloka 21
Adhyaya 81 — Suratha and Samadhi Seek Sage Medhas; Introduction to Mahamaya and the Madhukaitabha Origin Account
किं नु तेषां गृहे क्षेममक्षेमं किं नु साम्प्रतम् ।
कथं ते किं नु सद्वृत्ताः दुर्वृत्ताः किं नु मे सुताः ॥
kiṃ nu teṣāṃ gṛhe kṣemam akṣemaṃ kiṃ nu sāmpratam /
kathaṃ te kiṃ nu sadvṛttāḥ durvṛttāḥ kiṃ nu me sutāḥ
ఇప్పుడు వారి ఇంట్లో క్షేమమా లేక విపత్తా? వారు ఎలా ఉన్నారు? నా కుమారులు సుశీలులా లేక దుశీలులా?
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Concern for others’ welfare is natural, but here it becomes compulsive and painful, revealing how attachment persists even without reciprocity—an issue the text will diagnose as moha.
Narrative psychology within ākhyāna; not pañcalakṣaṇa.
The oscillation ‘welfare/distress, good/bad’ reflects dvandva (pairs of opposites) that agitate the mind. Transcending dvandva is implied as a prerequisite for stable devotion and insight.