Shloka 8
Adhyaya 78 — Hymn to Surya and the Distribution of Solar Splendour; Genealogy of Vaivasvata and Chaya’s Line
शर्वरीहेतवे चैव सन्ध्याज्योत्स्नाकृते नमः । त्वं सर्वमेतद् भगवन् जगदुद्भ्रमता त्वया ॥
śarvarīhetave caiva sandhyājyotsnākṛte namaḥ / tvaṃ sarvametad bhagavan jagadudbhramatā tvayā
రాత్రికి కారణమైన మీకు నమస్కారం; సంధ్యను, చంద్రకాంతిని కలిగించేవారైన మీకు నమస్కారం. ఓ భగవన్, ఇదంతా మీరే; మీ వల్లనే విశ్వం పరిభ్రమిస్తూ తన గమనంలో నిలిచి ఉంటుంది.
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse sacralizes time itself—day, night, and their transitions—encouraging mindfulness at ‘junctions’ (sandhyā) traditionally marked by prayer and restraint.
Relates to Sarga/maintenance as it describes cosmic functioning through time-cycles; still embedded in stuti rather than narrative lists of creation.
Sandhyā signifies liminality: the inward turn between outward activities. Moonlight can indicate reflected consciousness (mind), while the Sun indicates direct illumination—both governed by the same supreme principle.