Shloka 33
Adhyaya 77 — Sanjna’s Withdrawal from Surya: The Birth of Yama and Yamuna, and the Emergence of Chhaya
मार्कण्डेय उवाच यमस्यैतद्वचः श्रुत्वा भगवान्स्तिमिरापहः ।
छायासंज्ञां समाहूय पप्रच्छ क्व गतेति सा ॥
mārkaṇḍeya uvāca yamasyaitad vacaḥ śrutvā bhagavāṃs timirāpahaḥ /
chāyāsaṃjñāṃ samāhūya papraccha kva gateti sā
మార్కండేయుడు పలికెను: యముని మాటలు విని, చీకటిని పారద్రోలే సూర్యభగవానుడు ఛాయను (సంజ్ఞ అని పిలువబడే) పిలిచి, 'ఆమె (నిజమైన సంజ్ఞ) ఎక్కడికి వెళ్ళింది?' అని అడిగాడు.
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
When moral expectations are violated (a ‘mother’ cursing), the wise investigate root causes; discernment (viveka) is required to restore dharma rather than judging only by surface roles.
Vaṃśānucarita: the inquiry initiates the disclosure that corrects the genealogical and moral narrative.
Sūrya as ‘dispeller of darkness’ represents illuminating knowledge that exposes Chāyā (shadow/appearance) and retrieves Saṃjñā (true recognition), i.e., jñāna removing avidyā.