Shloka 51
Adhyaya 75 — The Fall and Restoration of Revatī Nakṣatra and the Birth of Raivata Manu
तद्गृह्यतां मया दत्ता तुभ्यं कन्या नराधिप ।
प्रियेत्यामन्त्रिता चेयं विचारं कुरुषे कथम् ॥
tad gṛhyatāṃ mayā dattā tubhyaṃ kanyā narādhipa / priyety āmantritā ceyaṃ vicāraṃ kuruṣe katham
కాబట్టి ఆమెను స్వీకరించుము; హే రాజా, ఈ కన్యను నేను నీకు దత్తమిచ్చితిని. ఆమెను ‘ప్రియే’ అని సంబోధించగా ఆమె కూడా సమ్మతించింది. మరి నీవింకా ఎందుకు సందేహించి ఆలోచించుచున్నావు?
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Dharma requires decisive action once legitimate authority, proper gifting (kanyā-dāna), and relational acceptance are established; excessive hesitation becomes a failure of responsibility.
Ethical-narrative (vaṃśānucarita). It illustrates household dharma (gṛhastha-āśrama) through story rather than prescriptive code.
‘Acceptance’ (grahaṇa) is a liminal act: once performed in the right ritual-social matrix, it transforms status. The verse underscores the power of sanctioned speech-acts and gifts in shaping reality.