Shloka 18
Adhyaya 74 — King Svarashtra, the Deer-Queen’s Curse, and the Rise of Tamasa Manu
नास्थाने वो मनो यातं नागम्याहं तवेश्वर ।
किन्तु त्वत्सङ्गमे विघ्नमेष लोलः करोति मे ॥
nāsthāne vo mano yātaṃ nāgamyāhaṃ taveśvara | kintu tvatsaṅgame vighnam eṣa lolaḥ karoti me ||
నీ మనస్సు అనుచిత స్థలమునకు వెళ్లిపోయెను; ఓ ప్రభూ, నేను నీకు సమీపించదగినది కాను. పైగా ఈ చంచల వేగమే నీతో నాకు సంగమమగుటకు అడ్డంకి కలిగించుచున్నది।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Improper mental fixation itself becomes the obstacle: ethical conduct begins with inner governance; without it, even legitimate association is disrupted.
Didactic ethics within narrative; not a sarga/manvantara/genealogy passage.
The ‘fickle one’ (lola) points to the oscillating mind; the teaching is that saṅgama (connection) must be purified of rāga, or it turns into bondage.