Shloka 23
Adhyaya 62 — The Fire-God Enters the Brahmin Youth; Varuthini’s Love-Sickness and Kali’s Disguise
सा तं दृष्ट्वा वरारोहा किञ्चिदुत्फुल्ललोचना ।
समेत्य प्राह तन्वङ्गी प्रसीदेति पुनः पुनः ॥
sā taṃ dṛṣṭvā varārohā kiñcid utphulla-locanā | sametya prāha tanvaṅgī prasīdeti punaḥ punaḥ ||
అతనిని చూసి, సుందర నితంబాల ఆ స్త్రీ కళ్లలో స్వల్ప ప్రకాశం మెరసి, దగ్గరకు వచ్చి, సన్నని అవయవాల ఆమె పదేపదే పలికింది—“ప్రసన్నుడవు.”
{ "primaryRasa": "shringara", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The repeated ‘prasīda’ shows how longing can override caution. The narrative invites discernment: emotional intensity is not identical with righteousness.
Ākhyāna (character-driven moral narrative).
‘Brightened eyes’ symbolizes the mind’s quickening under desire; repetition indicates how samskāras (habit energies) press the will toward a foregone conclusion.