Shloka 44
Adhyaya 43 — Portents of Death (Ariṣṭa-lakṣaṇas) and the Yogin’s Response; Alarka Renounces Kingship
ततस्त्यक्त्वा भयं सर्वं जित्वा तं कालमात्मवान् ।
तत्रैवावसथे स्थित्वा यत्र वा स्थैर्यमात्मनः ॥
tatas tyaktvā bhayaṃ sarvaṃ jitvā taṃ kālam ātmavān / tatraivāvasathe sthitvā yatra vā sthairyam ātmanaḥ
అనంతరం సమస్త భయాన్ని విడిచి, ఆ కాలాన్ని జయించి, ఆత్మనియముడు అదే నివాసంలో నిలిచియుండవలెను—లేదా ఆత్మస్థైర్యం ఉన్న చోట ఎక్కడైనా।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
External circumstances are secondary; what matters is inner steadiness. The yogin ‘conquers time’ by refusing to be driven by fear and by staying established in practice.
A mokṣa/ācāra teaching segment, not genealogical or cosmological pancalakṣaṇa content.
‘Dwelling’ can be read as the heart-center (hṛdaya) where attention abides; stability there is portrayed as victory over the psychological tyranny of time.