Shloka 1
Adhyaya 42 — Dattatreya on the Yogic Import of Oṃ (Praṇava): Matras, Worlds, and Liberation
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे योगिचर्यानामैकचत्वारिंशोऽध्यायः ।
द्विचत्वारिंशोऽध्यायः ।
दत्तात्रेय उवाच ।
एवं यो वर्तते योगी सम्यग्योगव्यवस्थितः ।
न स व्यावर्तितुं शक्यो जन्मान्तरशतैरपि ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe yogicaryānām aikacatvāriṁśo 'dhyāyaḥ / dvicatvāriṁśo 'dhyāyaḥ / dattātreya uvāca / evaṁ yo vartate yogī samyagyogavyavasthitaḥ / na sa vyāvartituṁ śakyo janmāntaraśatair api
ఇట్లు శ్రీ మార్కండేయ పురాణంలో ‘యోగి ఆచారం’ అనే నలభై ఒకటవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇక నలభై రెండవ అధ్యాయం. దత్తాత్రేయుడు అన్నాడు—ఈ విధంగా జీవించి సమ్యక్ యోగంలో దృఢంగా స్థితుడైన యోగి, వందల జన్మలకైనా వెనుదిరగడు.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Right establishment in yoga creates a stable samskāra that resists regression; the moral emphasis is consistency—living the discipline, not merely studying it.
Still within mokṣa/dharma instruction rather than pancalakṣaṇa. The colophon marks a textual seam between chapters rather than a cosmological or genealogical unit.
The claim of ‘not being turned back’ points to niṣṭhā (firm abidance): once insight and practice cohere, even future embodiments tend toward liberation rather than entanglement.