Shloka 39
Adhyaya 37 — Alarka’s Crisis and the Teaching on Non-Attachment (Madālasa’s Instruction Recalled)
राज्यस्य वाञ्छां सुरुतेऽग्रजोऽस्य देहस्य चेत् पञ्चमयः स राशिः ।
गुणप्रवृत्त्या मम किन्नु तत्र तत्स्थः स चाहञ्च शरीरतोऽन्यः ॥
rājyasya vāñchāṃ surute ’grajo ’sya dehasya cet pañcamayaḥ sa rāśiḥ | guṇa-pravṛttyā mama kinnu tatra tat-sthaḥ sa cāhaṃ ca śarīrato ’nyaḥ ||
ఈ దేహంలోని పూర్వ భాగమైన—పంచమయ సమూహం—రాజ్యాభిలాషను పుట్టిస్తే, అది నాకు ఏమిటి? అది గుణాల క్రియ మాత్రమే. ఆ సమూహం అక్కడ నిలిచి ఉంది; నేను సాక్షిగా దేహానికి వేరుగా ఉన్నాను.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Ambition and craving are movements of prakṛti (guṇas), not the true Self. Recognizing this curbs greed and supports righteous governance/behavior.
A reflective teaching embedded in narrative; not part of the five purāṇic markers.
Desire for ‘kingdom’ symbolizes sovereignty of ego. The verse relocates such impulses to guṇa-dynamics, enabling the aspirant to abide as the unattached witness.