Shloka 11
Adhyaya 37 — Alarka’s Crisis and the Teaching on Non-Attachment (Madālasa’s Instruction Recalled)
सोऽपि नैच्छत्तदा दातुमाज्ञापूर्वं स्वधर्मवित् ।
प्रत्युवाच च तं दूतमलर्कः काशिभूभृतः ॥
so 'pi naicchat tadā dātum ājñā-pūrvaṃ sva-dharma-vit |
pratyuvāca ca taṃ dūtam alarkaḥ kāśi-bhūbhṛtaḥ ||
కానీ న్యాయసమ్మతమైన అధికారము లేకుండా అప్పుడది ఇవ్వాలని అతడు కోరలేదు; తన ధర్మాన్ని తెలుసుకొని అలర్క కాశీ రాజు దూతకు ప్రత్యుత్తరం ఇచ్చాడు।
{ "primaryRasa": "dharma", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Power is not to be surrendered merely under pressure; the verse frames kingship as regulated by dharma and proper sanction, not by intimidation.
Vaṃśānucarita: narrative of royal dispute with ethical framing.
‘Proper authorization’ can imply inner legitimacy: actions should proceed from right principle (dharma), not from fear-driven impulse.