Shloka 6
Adhyaya 36 — Madalasa’s Final Counsel and the Renunciation of King Ritadhvaja
मदालसोवाच यदा दुःखमसह्यं ते प्रियबन्धुवियोगजम् ।
शत्रुबाधोद्भवं वापि वित्तनाशात्मसम्भवम् ॥
madālasovāca yadā duḥkhamasahyaṃ te priyabandhuviyogajam | śatrubādhodbhavaṃ vāpi vittanāśātmasambhavam
మదాలసా చెప్పింది—ప్రియ బంధువుల వియోగం వల్ల గానీ, శత్రువుల పీడన వల్ల గానీ, లేదా ధననష్టం వల్ల గానీ పుట్టిన అసహ్యమైన దుఃఖం నీకు వచ్చినప్పుడు—
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The text catalogs common sources of human distress (loss, conflict, separation) to motivate dispassion and to provide a concrete trigger for remembrance of dharmic instruction during crisis.
Didactic material embedded in Vaṃśānucarita; it is ethical instruction rather than cosmology or manvantara enumeration.
By listing external and internal causes of duḥkha, the verse points toward a deeper claim: suffering is structurally tied to attachment and identification, not merely to events.