Shloka 25
Adhyaya 30 — Madālasā’s Instruction on Household Duties and Naimittika–Śrāddha Rites
क्रियां श्राद्धाश्रयामन्यां नित्यनैमित्तिकीं शृणु ।
दर्शस्तत्र निमित्तं वै कालश्चन्द्रक्षयात्मकः ।
नित्यतां नियतः कालस्तस्याः संसूचयत्यथ ॥
kriyāṃ śrāddhāśrayām anyāṃ nityanaimittikīṃ śṛṇu | darśas tatra nimittaṃ vai kālaś candrakṣayātmakaḥ | nityatāṃ niyataḥ kālas tasyāḥ saṃsūcayaty atha ||
ఇప్పుడు శ్రాద్ధానికి సంబంధించిన మరొక కర్మను విను; అది నిత్యమూ, నైమిత్తికమూ. అక్కడ ‘దర్శ’ (అమావాస్య)యే నిమిత్తం; దాని కాలం చంద్రక్షయం/చంద్రాంతంతో లక్షణీకృతం. అలాగే ఆ నియత, నియమిత సమయమే దాని నియమిత పునరావృతిని సూచిస్తుంది।
{ "primaryRasa": "dharma", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Dharma is coordinated with time: ritual life is disciplined by recurring cosmic markers (like the lunar cycle), teaching steadiness and remembrance of ancestors through predictable observances.
Again, this is dharma-ācāra material rather than sarga/pratisarga/manvantara/vaṃśa/vaṃśānucarita; it is an instructional layer typical of many Purāṇas.
The moon’s ‘kṣaya’ (disappearance) symbolizes liminality and transition—an apt moment for offerings to pitṛs, bridging visibility/invisibility, presence/absence.