Shloka 40
Adhyaya 29 — Dama and Moksha
सीदता यद् कृतं तेन तत् पापं स समश्नुते । सायं चैव विधिः कार्यः सूर्यॊढं तत्र चातिथिम् ॥
sīdatā yad kṛtaṃ tena tat pāpaṃ sa samaśnute | sāyaṃ caiva vidhiḥ kāryaḥ sūryoḍhaṃ tatra cātithim ||
కష్టంలో ఉన్నవాడికి ఏ అన్యాయం చేసినా, నిర్లక్ష్యుడు ఆ పాపంలో భాగస్వామి అవుతాడు. సాయంకాలం విధివిధానంగా కర్మ చేయాలి; సూర్యాస్తమయానికి వచ్చిన అతిథిని ఆదరించాలి.
{ "primaryRasa": "dharma", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Neglect of the vulnerable is not neutral; it generates culpability. Hospitality is time-sensitive in dharma literature—an atithi arriving at day’s end must be received rather than deferred.
Ācāra/Dharma instruction (non-pancalakṣaṇa core), serving as normative ethics embedded in the purāṇic narrative.
Sunset marks a liminal junction (sandhyā). Receiving the atithi at sandhyā symbolizes welcoming dharma at the threshold of decline (night), i.e., maintaining inner order when tamas increases.