Shloka 69
Adhyaya 23 — The Brahmin and His Wife
कामञ्चेममभिध्याय कुरु त्वं पितृतर्पणम् ।
तत्क्षणादेव सा सुभ्रूः श्वसतो मध्यमात्फणात् ॥
kāmañ cemam abhidhyāya kuru tvaṃ pitṛtarpaṇam | tatkṣaṇād eva sā subhrūḥ śvasato madhyamāt phaṇāt ||
ఈ సంకల్పాన్ని మనస్సులో ఉంచుకొని పితృ-తర్పణం చేయుము; నీవు శ్వసించుచున్న అదే క్షణంలో నీ మధ్య ఫణం నుండి ఆ సుందరభ్రూయుత స్త్రీ ఉద్భవించును।
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Ritual is tied to saṅkalpa (directed intention): remembrance and purpose (abhidhyāna) are integral to dharmic action, not optional additions.
Ānucarita/dharma-upadeśa: a prescriptive insertion about pitṛ rites within narrative.
‘While breathing’ hints that prāṇa is the carrier of transformation; the rite’s outer form mirrors an inner offering where breath and intention ‘libate’ the ancestral impressions (saṃskāras).