Shloka 104
Adhyaya 23 — Ashvatara’s Vow for Madalasa and the Bestowal of Musical Science by Sarasvati
वीरः कुवलयाश्वोऽयं पित्रे चासौ निवेदितः ।
ततो ननाम चरणौ नागेन्द्रस्य ऋतध्वजः ॥
vīraḥ kuvalayāśvo 'yaṃ pitre cāsau niveditaḥ | tato nanāma caraṇau nāgendrasya ṛtadhvajaḥ ||
“ఇతడు వీరుడు కువలయాశ్వుడు” అని చెప్పి అతనిని తండ్రి సమక్షంలో సమర్పించారు. అప్పుడు ఋతధ్వజుడు నాగేంద్రుని పాదాలకు ప్రణమిల్లెను।
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Namaskāra to elders is presented as the natural dharmic response once rightful relationship is known; it prepares the recipient for blessings and instruction.
Vaṃśānucarita/ākhyāna: personal names and family relations are foregrounded, typical of dynastic narration.
Bowing to the feet signifies surrender of ego and alignment with dharma transmitted through lineage (pitṛ-paramparā).