Shloka 3
Adhyaya 22 — Kuvalayashva’s Death through Daitya-Deceit and Madalasa’s Self-Immolation
दुर्वृत्ताः सन्ति शतशो दानवाः पापयोनयः ।
तेभ्यो न स्याद्यथा बाधा मुनीनां त्वं तथा कुरु ॥
durvṛttāḥ santi śataśo dānavāḥ pāpayonayaḥ | tebhyo na syād yathā bādhā munīnām tvaṃ tathā kuru
పాపమూలముల నుండి పుట్టిన దుష్ట దానవులు వందల సంఖ్యలో ఉన్నారు. వారి వల్ల ఋషులకు ఏ మాత్రం హాని కలగకుండా నీవు అలా కార్యం చేయాలి.
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "raudra", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The text treats interference with ascetic practice as a grave social-spiritual threat. The ruler’s legitimacy is tied to preventing the strong from preying upon the spiritually devoted.
Vaṃśānucarita/dharma within narrative: guidance for governance and protection of religious practitioners; not a direct cosmological (sarga/pratisarga) or manvantara passage here.
Dānavas represent disruptive impulses that derail tapas and discernment; the prince’s vigilance symbolizes disciplined awareness that prevents inner 'obstructors' from disturbing the contemplative life.