Shloka 15
Adhyaya 22 — Kuvalayashva’s Death through Daitya-Deceit and Madalasa’s Self-Immolation
पुत्रावूचतुः एकमुक्तस्ततस्तेन स ममज्ज नदीजले ।
ररक्ष सो 'पि तस्यैव मायाविहितमाश्रमम् ॥
putrāvūcatuḥ ekamuktastatastena sa mamajja nadījale | rarakṣa so 'pi tasyaiva māyāvihitamāśramam ||
ఆ ఇద్దరు కుమారులు పలికిరి; ఆపై ఒక మాట చెప్పబడగానే అతడు నది జలంలో మునిగెను. అతడూ మాయాశక్తితో నిర్మితమైన ఆ ఆశ్రమాన్నే కాపాడెను.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Sacred spaces and communities are maintained not only by rites but also by active guardianship. The mention of māyā-vihita hints that even ‘constructed’ protections require vigilant upkeep.
Ākhyāna. This is event-sequencing within a moral narrative.
Diving into water can symbolize entering a liminal medium (antarāla) to neutralize subtle threats; ‘māyā-vihita āśrama’ suggests protective fields created by mantra/merit that still depend on conscious guardianship.