Shloka 95
Adhyaya 10 — Svayambhuva Manvantara
अवरोहणीं च सम्प्राप्य पूर्ववद्यान्ति मानवाः ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथा जन्तुर्विपद्यते ।
अतः शृणुष्व विप्रर्षे यथा गर्भं प्रपद्यते ॥
avarohiṇīṃ ca samprāpya pūrvavad yānti mānavāḥ | etat te sarvam ākhyātaṃ yathā jantur vipadyate | ataḥ śṛṇuṣva viprarṣe yathā garbhaṃ prapadyate ||
అవరోహ మార్గాన్ని పొందిన తరువాత మనుష్యులు మునుపటివలెనే ప్రవర్తించుదురు. జీవుడు ఎలా పతనమగునో ఇదంతా నీకు చెప్పితిని; ఇప్పుడు, ఓ బ్రహ్మర్షీ, అతడు గర్భంలో ఎలా ప్రవేశించునో వినుము.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The text pivots from outcomes (death/afterlife) to origins (conception), underscoring saṃsāra as a continuous causal chain; understanding the chain is meant to motivate dharmic restraint and higher aims.
Instructional/dharma-knowledge segment; it prepares for a ‘sarga-like’ micro-account (formation of the body) though not cosmic sarga proper.
‘Descent’ and ‘entry into the womb’ can be read as the jīva’s contraction into limitation—consciousness taking on name-and-form under prior impressions (vāsanā).