Shloka 30
Adhyāya 6: Kaṅka (Yudhiṣṭhira) Seeks Refuge in Virāṭa’s Assembly
मत्प्रसादाच्च ते सौख्यमारोग्यं च भविष्यति । ये च संकीर्तयिष्यन्ति लोके विगतकल्मषा:
matprasādāc ca te saukhyam ārogyaṃ ca bhaviṣyati | ye ca saṃkīrtayiṣyanti loke vigatakalmaṣāḥ ||
నా ప్రసాదమువలన నీకు సుఖమూ ఆరోగ్యమూ కలుగును. లోకమందు దీనిని సంకీర్తనగా—పఠించి స్తుతించువారు—పాపకల్మషములనుండి విముక్తులగుదురు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the transformative power of grace and remembrance: divine or authoritative favor brings well-being (happiness and health), and sincere proclamation/recitation of sacred narrative purifies the reciter, removing moral impurity (kalmaṣa).
Vaiśampāyana, as narrator, reports a boon-like assurance: the recipient will gain happiness and health through the speaker’s favor, and a wider benefit is promised for future listeners/reciters—those who publicly recount and praise the account will be cleansed of sin.