Shloka 33
द्रौपदी-भीमसेनसंवादः
Draupadī–Bhīmasena Dialogue on Suffering, Kāla, and Daiva
सहदेवस्य वृत्तानि चिन्तयन्ती पुनः पुन: । न निद्रामभिगच्छामि भीमसेन कुतो रतिम्,भीमसेन! सहदेवकी दुर्दशाका बार-बार चिन्तन करनेके कारण मुझे कभी नींदतक नहीं आती; फिर सुख कहाँसे मिल सकता है?
sahadevasya vṛttāni cintayantī punaḥ punaḥ | na nidrām abhigacchāmi bhīmasena kuto ratim, bhīmasena ||
భీమసేన! సహదేవునికి జరిగినదాన్ని మళ్లీ మళ్లీ తలచుకుంటూ నాకు నిద్ర కూడా రావడం లేదు; నిద్రే లేనప్పుడు సుఖం ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how deep concern for a loved one’s suffering can eclipse personal comfort; it implicitly commends empathy and familial responsibility over self-indulgence, aligning emotional restraint and care with dharmic conduct.
A speaker (as reported by Vaiśampāyana) voices distress to Bhīma: repeatedly dwelling on Sahadeva’s plight, she cannot sleep, and therefore finds no joy—showing the household’s tension and emotional stakes around Sahadeva’s condition in the Virāṭa-parvan setting.