Shloka 66
इन्द्रवृत्रयुद्धवर्णनम्
Indra–Vṛtra Conflict and the Adversaries’ Tapas-Targeting Counsel
ततः संवत्सरे5तीते हृतौजसमवस्थितम् | निर्मदं दु:खितं दृष्टवा पितरो राममनत्रुवन्,तदनन्तर एक वर्ष व्यतीत होनेपर तेजोहीन और अभिमानशून्य होकर रहनेवाले परशुरामको दुःखी देखकर उनके पितरोंने कहा
tataḥ saṃvatsare ’tīte hṛtaujasaṃ avasthitam | nirmadaṃ duḥkhitaṃ dṛṣṭvā pitaro rāmaṃ anūcuvan ||
అనంతరం ఒక సంవత్సరం గడిచిన తరువాత పితృదేవతలు రాముడు (పరశురాముడు) తేజస్సు క్షీణించి, గర్వం లేకుండా, దుఃఖంలో మునిగివున్నాడని చూశారు. అతని స్థితిని చూసి పితరులు రామునితో ఇలా అన్నారు.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical turning point: pride and unchecked force lead to inner depletion, while humility and remorse open the way for corrective guidance. The Pitṛs’ intervention underscores the traditional idea that ancestral wisdom supports restoration of dharma when one has fallen into grief or moral confusion.
After a year passes, Paraśurāma is seen weakened and sorrowful, with his arrogance gone. Observing his changed state, his ancestors (Pitṛs) speak to him—introducing counsel or instruction that follows in the narrative.