Shloka 71
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
यत्र रामो गतः स्वर्ग सभृत्यबलवाहन: । स च वीरो महाराज तस्य तीर्थस्य तेजसा,वहाँसे सरयूके उत्तम तीर्थ गोप्रतारमें जाय। महाराज! वहाँ अपने सेवकों, सैनिकों और वाहनोंके साथ गोते लगाकर उस तीर्थके प्रभावसे वे वीर श्रीरामचन्द्रजी अपने नित्यधामको पधारे थे
yatra rāmo gataḥ svargaṃ sabhṛtyabalavāhanaḥ | sa ca vīro mahārāja tasya tīrthasya tejasā |
ఎక్కడ రాముడు సేవకులు, సైన్యం, వాహనాలతో కలిసి స్వర్గానికి వెళ్లాడో, మహారాజా, ఆ తీర్థపు తేజస్సు వల్ల ఆ వీరుడు శ్రీరాముడు తన నిత్యధామాన్ని పొందాడు.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the sanctifying efficacy (tejas) of a tīrtha: contact with a holy place, approached with reverence and right conduct, is portrayed as capable of elevating even one’s final destiny. It also presents Rāma as an exemplar whose departure is framed as a spiritually meaningful ascent rather than a merely physical end.
The speaker points out a particular sacred location associated with Rāma’s departure to svarga/eternal abode. Rāma is described as going there together with his attendants, troops, and conveyances, and by the power of that tīrtha he attains his transcendent destination.