Shloka 57
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
अथ सुन्दरिकातीर्थ प्राप्प सिद्धनिषेवितम् । रूपस्यथ भागी भवति दृष्टमेतत् पुरातनै:,तदनन्तर सिद्धसेवित सुन्दरिकातीर्थमें जाकर मनुष्य रूपका भागी होता है, यह बात प्राचीन ऋषियोंने देखी है
atha sundarikātīrthaṁ prāpya siddhaniṣevitam | rūpasya atha bhāgī bhavati dṛṣṭam etat purātanaiḥ ||
తదనంతరం సిద్ధులు సేవించిన సుందరికా తీర్థమునకు చేరినవాడు రూప-లావణ్యమునకు భాగ్యవంతుడగును—ఇది ప్రాచీన ఋషులు దర్శించి స్థిరపరచిన సత్యము.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Association with a sanctified tīrtha—especially one frequented by siddhas—yields a tangible auspicious fruit: the attainment of beauty and pleasing form. The verse grounds this claim in the testimony of ancient seers, emphasizing continuity of sacred knowledge.
The speaker continues a tīrtha-māhātmya sequence, describing the next pilgrimage site, Sundarikā-tīrtha, and stating the specific benefit (phala) gained by visiting it—becoming a partaker of beauty—validated by the tradition of the ancients.