Shloka 130
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
ईप्सिताल्लँभते कामानुपवासान्न संशय: । ततस्तु वामनं गत्वा सर्वपापप्रमोचनम्,उस तीर्थमें स्नान करनेसे पूर्वजन्मकी बातोंका स्मरण करनेकी शक्ति प्राप्त हो जाती है, इसमें संशय नहीं है। माहेश्वरपुरमें जाकर भगवान् शंकरकी पूजा और उपवास करनेसे मनुष्य सम्पूर्ण मनोवांछित कामनाओं-को प्राप्त कर लेता है, इसमें तनिक भी संदेह नहीं है। तत्पश्चात् सब पापोंको दूर करनेवाले वामनतीर्थकी यात्रा करके भगवान् श्रीहरिके निकट जाय। उनका दर्शन करनेसे मनुष्य कभी दुर्गतिमें नहीं पड़ता। इसके बाद सब पापोंसे छुड़ानेवाले कुशिकाश्रमकी यात्रा करे
īpsitāl labhate kāmān upavāsān na saṁśayaḥ | tataḥ tu vāmanaṁ gatvā sarvapāpapramocanam ||
ఘూలస్త్యుడు అన్నాడు—ఉపవాసం వలన మనిషి కోరిన కోరికలను నిశ్చయంగా పొందుతాడు; ఇందులో సందేహం లేదు. ఆ తరువాత సమస్త పాపాలను తొలగించే వామన-తీర్థానికి వెళ్లి, తదుపరి తీర్థయాత్రను కొనసాగించాలి.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Religious discipline—especially fasting—combined with pilgrimage to purifying sacred sites is presented as a reliable means to fulfill worthy aims and to cleanse moral faults; the verse underscores certainty (na saṁśayaḥ) in the efficacy of such dharmic observances.
A speaker (Ghūlastya) is describing the fruits of specific vows and pilgrimage steps: first the assured benefit of fasting for attaining desired outcomes, and then the instruction to proceed to Vāmana-tīrtha, characterized as a place that removes all sins.