Shloka 110
तत्रोदपानं धर्मज्ञ त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तत्राभिषेकं कृत्वा तु वाजिमेधमवाप्लुयात्,धर्मज्ञ! वहाँ एक त्रिभुवनविख्यात कूप है, जिसमें स्नान करनेसे अश्वमेधयज्ञका फल प्राप्त होता है
tatrodapānaṃ dharmajña triṣu lokeṣu viśrutam | tatrābhiṣekaṃ kṛtvā tu vājimedham avāpnuyāt ||
ఘూలస్త్యుడు పలికెను— హే ధర్మజ్ఞా! అక్కడ త్రిలోకాల్లో ప్రసిద్ధమైన ఒక బావి ఉంది. అందులో అభిషేకస్నానం చేసినవాడు అశ్వమేధ యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతాడు.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharmic merit can arise from sincere purification and reverence at a sacred place; spiritual fruit is not only tied to costly grand sacrifices but can also be accessed through rightly performed, faith-filled acts aligned with dharma.
Ghūlastya points out a famous well and declares its extraordinary sanctity: bathing there grants the merit equivalent to performing the Aśvamedha. This functions as guidance within a sacred-places (tīrtha) context, directing the listener toward a specific site and its promised spiritual benefit.