Shloka 22
एवमुकक््त्वा सुसंरब्धा रथै: सर्वे पृथक्पृथक् । निर्ययु: पाण्डवान् हन्तुं सहिता: कृतनिश्चया:,इस प्रकार आपसमें बातचीत करके रोष और जोशगमें भरे हुए वे सब पृथक्-पृथक् रथोंपर बैठकर पाण्डवोंके वधका निश्चय करके एक साथ नगरसे बाहर निकले
evam uktvā susaṁrabdhā rathaiḥ sarve pṛthak-pṛthak | niryayuḥ pāṇḍavān hantuṁ sahitāḥ kṛta-niścayāḥ ||
ఇలా పరస్పరం మాట్లాడుకొని, కోపావేశంతో ఉప్పొంగిన వారందరూ వేర్వేరు రథాలెక్కారు. ఒకే సంకల్పంతో ఏకమై, పాండవులను సంహరించాలనే దృఢనిశ్చయంతో వారు నగరాన్ని విడిచి బయలుదేరారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and group solidarity, when joined to a fixed resolve, can override dharmic reflection and lead to deliberate harm. It implicitly warns that intention (niścaya) shaped by passion (krodha/saṁrambha) becomes ethically dangerous.
After conferring among themselves, a group—now enraged—mounts their chariots and collectively rides out of the city, each in his own chariot, with the settled aim of killing the Pāṇḍavas.